Size de binalar büyüdükçe hayatlar küçülüyor gibi geliyor mu?

Kat kat yüksekliklerin içine sıkıştırılmış içi geniş, lüks ama hayatı daraltan küçük zamanlarla dolu büyük binalar. Oyuncak lego gibi sıralanmış domino taşı gibi dizilmiş içi insan dolu hoş dolu mu bilmiyorum çünkü kimin kimseden haberi olmuyor buralarda. Yolları geniş bomboş alanlar. Bana belki küçük bi şehirde büyüdüğüm, mahalle kültürüne doğup gece yarılarına kadar sokaklarda oynadığım için bu binalar ve bu çocuksuz boş sokaklar çok soğuk geliyor nedense. Samimiyetten uzak hissettiriyor.🏢🏠Sadece fiziksel konfor ve rahatlık üzerine kurulmuş bu binalar çoğaldıkça ruhumuz daha çok açlaşıyor sanki. Bi merhabayı, bi günaydını, bi teşekkürü görmüyor bu binalar. Her gün yürüdüğüm bu yolda gözüm hangi daire daha güzel, zihnim hangisinin içi şöyledir diye düşünmek yerine bir insanla karşılaşıp selamlaşmayı, sohbet etmeyi yeğliyor. Biz ne zaman bu kadar soğuklaştık diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. Sahi biz ne zaman böyle olduk!

🙄
🙄
Size de binalar büyüdükçe hayatlar küçülüyor gibi geliyor mu?
Cevapla