Çocukluğu böyle geçen var mı?

1+1 evde 7 kişi yaşadık tek odada soba olduğu için hepimiz aynı odadaydık o evde büyüdüm fayans ya da parke yoktu evin her yeri taştı banyosu da yoktu tuvalette yıkanırdık kirli taşa değen su tekrar üstümüze sıçrardı mutfağa aynı anda iki kişi sığmıyordu evin her tarafı açıktı mesela taşınmadan önceki hafta yandaki amcamın müstakil evi yıkılınca sahipsiz kaldığı için çoluk çocuk çatısına çıkıp ben duştayken içeri bakmışlardı saklanıp çığlık atmıştım tuvaletin pencere boşluğu baş hizasındaydı ama pencere yoktu sadece ince bi tül vardı büyüyünce düşündüm hiç bir şey yapamazlarsa neden iki tane tuğla bulup yama yapmamışlar ya da pencere takmamışlar diye ama cevabını bulamadım kapının altından yağmur girerdi tüm koridor sırılsıklam olurdu evde her zaman hasta bulunurdu çünkü ıslak halı ve rutubet sağlıklı olmamıza izin vermezdi annem haftanın üç günü un kavururdu iki günü de salça, yumurta kırıp yemek özel bi kahvaltıydı bizim için, evde sürekli fareler vardı üstlerinden atlardım normal geliyordu bana artık bu durum çok çalışkan bi öğrenciydim okul birincisiydim öyle sadece matematik Türkçe falan değil resim ve müzikte bile öyleydim çok yetenekliydim öğretmenlerimin hepsi anne babama ilgilenin bu kızla harcamayın derdi okula hiç harçlık götürmezdim harçlık alma diye bi durum zaten yoktu eğer babam maaşını alırsa bi lira verirdi bi kere kantine gittim heyecandan ne alacağımı bilemeyip adamı oyalamıştım paramı geri verip yollamıştı okul etkinliklerine hiç katılmazdım para istesem vermezler diye hiç söylemezdim haberleri bile olmazdı ama öğretmenim hep benim paramı ödeyip yollardı sadece bayramlarda kıyafet alırdık çoğu zaman giyecek iç çamaşırımız bile yoktu babasının oyuncak dükkanı olan alt kattaki kuzenim gözümüze her şeyini sokup dururdu annesi onun kıyafetini verirdi bazen onunla da ezerdi hayatımda ilk kez çocukluğumu bir yere yazıyorum hem de gizli kullanıcı bile olmadan nedense paylaşmak istedim