Bir baba neden oğlundan nefret eder?

Evet tahmin edebileceğiniz gibi benimde b. ktan bir hayatım var normalde böyle bir sonuca varmazdim çünkü insan kendi kanından olan birinden nefret etmez ama insan kendi başına geldikten sonra anliyormuş bazı şeyleri bende biraz sevgi görmek istedim ama hiçbir zaman gormedim ne sırtımda beni destekleyen bı babam vardı ne de üzgün olduğumda neyin var diyen bir babam hep aşağılardı beni sürekli döverdi 7 yaşımdan bu ana kadar hakaretler ederdi öfke kontrol problemi vardı annemi döverdi beni döverdi tehdit ederdi bi ara bıçakla peşime verdi kaç defa evden kovdu kac hafta dayimlarda yattigim zamanı bilirim bi gün çok hastaydım yatakta kivraniyordum acıdan ağlıyordum annem geldi hatta o halimi gorunce ağlamaya başladı yanımda ama o oturma odasında elinde telefonla oynuyrdu sesin iceriye gittiğine adım kadar eminim ama. hic kalkmadı yani insan merak edip de gelir bakar onu bile yapmadı bu yaz iş buldum kendime dönerci de bulaşikci olarak çalışıyordum günde 11 saat çünkü ihtiyaçlarimi karsilamiyordu 2 3 yıllık kıyafetlerle geziyordum ve utanıyordum artık hepsi solmuştu eskimişti anneme para veriyordum çünkü ikimizede bakmıyordu ama küçük kardeşim o da 10 yaşında onun ne ihtiyaci varsa yerine getiriyordu 4 5 tane ayakkabısı en az 20 30 tane elbisesi vardı ona asla el kaldirmazdi sürekli yanına cagiriridi şakalaşirdi severdi operdi hep çok üzülürdüm buna çünkü ben kardeşimin yaşındayken sevgi yerine hep şiddet gördüm sürekli kavga gürültü ben hep böyle büyüdüm yapmam dediğim ne varsa yaptım sigaraya başlayali 5 yıl oldu alkole. basladim kendime zarar vermeye başladım bi ara o kadar canıma tak ettiki intihar etmeyi bile düşündüm çünkü düşünsenize arkadaşınızın yanına gidiyorsunuz size babasıyla olan komik anılarını anlatıyor hadi onu geçtim gözlerimle görmesem inanmam babası geldiğinde ona sarılıyor nasılsın oğlum diyordu bu da çok zoruma gidiyordu beni hastaneye bile götürmeyen bir babadan bunu beklemekte imkansız gibi bir şeydi bu da benim hikayemdi güzel yorumlar içinsağolun