Mutlak eşitliğin hakim olduğu bir dünya, ütopya mı yoksa distopya mı yaratır?

her açıdan eşit bir toplum düşün. her açıdan

ülkeleri karıştırma genel olarak insanlığın akıbetini tartışalım. zira diğer türlü bu akıl fırtınasını yapacak iq ne bende var ne sizde var

akıl fırtınası sadece realistik konularda yürütülmez ki! asıl gerçekçilikten uzak konular üzerinde hayali bir kontrol alanı yaratarak tartışmak daha yorucudur

bence en büyük mücadele ve ihtiyaçlar benim varsaydığım bi gerçeklikte oluşur. hayat tamamen ilkelleşir ve bireylerin ihtiyaç duyduğu tüm gereksinimleri kendi başına sağlaması, bu yönde çabalaması gerekir. refah eşitliği kendini hayatta kalma güdüsünün gerektirdiği vahşiliğe bırakır

sanırım ütopya ve distopya tanımlarına tam olarak hakim değiliz. bu terimler kişiden kişiye değişken değildir. bütün bir toplumu tanımlar

"herkesin aynı şeyi hissetmesi mümkün değil" evet katılıyorum. ihmal edilebilir azınlığı yok sayıyoruz.

mesela tüm halkla maddi açıdan eşit olduğunda ve aynı yaşam kalitesine sahip olduğunda kim madende çalışmak ister? kim sanayide yağın pası içinde çalışmak ister? kim inşaatlarda çlışmak, sokak süpürüp tuvalet temizlemeyi kabul eder? kim çiftçi olmak, çoban olmak ister? kim hizmet sektöründe insanların kahrını çeker?
toplumun büyük çoğunluğu beyaz yaka olmayı tercih etmez mi?
hal böyleyken evine elektriğin gelmesinden sorumlu tüm o çalışanlar neden bi muhasabeci olmak varken yüksek gerilim altında çalışarak refah içindeki hayatlarını riske atsınlar, zaten hayatları boyunca yetecek paraları var.
elektirğin olmadığı, satın alacak besinlerin üretilmediği, satın alabileceğin yeni bir telefonun hiç üretilmediği bir dünya yaratmaz mı bu? doğalgazı kim çıkartacak, kim işleyecek? evini nasıl ısıtacaksın? bir daha düşün bu senin içn bir ütopya mı

lütfen, sizden duymak isterim

alakaya maydanoz ahaha