25 yaşında üniversiteden mezun oldum.26 yaşında atandım. Ben hayata fazla mı geç kaldım?

Liseden sonra üniversiteyi kazanma sürecim cok uzadı tembellikten değil. Ailem cok katiydi ve sorumsuzlardı şiddet baskı görüyordum. Takıntılı psikolojisi bozuk bir annem vardı. Ruh sağlığım cok bozulmustu konusmayi duydugumu algilamakta bile zorluk cekiyordum. Agliyordum. Akrabalarim cevrem yasadiklarimi bilmeyip tembel deli demeye basladilar ablam bile bana saygisiz davranmaya cocukmusum gibi davranmaya basladi. İcime kapandim ise girip calismaya bile cesaret edemedim cunku ozguvenim sifirdi. Baktim boyle olmuyor bu gidisle evlendirip basindan atarlar hayatim daha da bombok olur dedim. Gece gunduz eski kitaplarimi calistim hem agladim hem calistim ve sonunda o okulu kazandim. Sonra hem kredi hem burs aldim kyk da kaldim arkadas edindim cevrem oldu o evden kurtuldum hacettepede hemsirelik kazandim. Gec oldu biliyorum ama elimde olan bir sey degildi. Hic butunlemeye kalmadan 4 senede bitirdim ve ilk seneden de atandim. Sadece evlenmedim asik olmadim bir o kaldi. 26 yasindayim daha hala kendimi tanimiyorum.
Ailem varken aile sevgisi goremedim. Herhangi bir yere gidip tatil yapmadim. Kisacasi hayatimi yasamadim. Yeniden dogmus gibiyim ama. Savas alanindan cikmis gibiyim