Niye evlenen kimse mutlu değil, bekar kalmak en doğrusu mu?

Çünkü ben de bir bayan olarak evlenmeyi bu yaşta hiç düşünmüyorum, sevmediğim hoşlanmadığım erkekle ilişki bile kurmam arkadaş bile olmam. birde bu tip erkekler var kadın evinde dizlerini kırıp otursun çocuğuma baksın zihniyeti falan. Evlenmek sorumluluk ister. Tanımadığım hiç bir erkekle evlenmeyi zerre kadar düşünmem ben. Bırakın bu işleri yok çocuğun olsa anne olunca anlarsın falan. İstemiyorum diyorum kafan basmıyor mu. Anlamıyor musun. Bekar kalırım hayatımı yaşarım kimseye muhtaç değilim. Erkekler de istiyor ki onlara ihtiyacımız olsun köle gibi hizmet edelim. Yok öyle bir dünya, yok hanımcım erkek. Erkek kadına köle olmuyorsa kadın da erkeğe köle olmaz onun istediklerini kabul etmez ve yapmaz. Evliliği ne zannettiniz. Çıkar ilişkisi falan mı. Siz mutlu olun diye kimse size katlanmak zorunda değil. Elalemin erkeği niye kendinden yaşça küçük kıza evlenme teklifi ediyor siz önce bunu bir düşünün insanlığınız olsun. Öyle değil mi. Sen erkeksin diye kendi kafana göre kimseye laf atamazsın. Yok benim maaşım var param var. Sen kimsin bir bayan sana muhtaç olacak. Sen kimsin sana değer verecek. Kimse senin parana muhtaç değil. O kız gider çalışır. Kimse seninle evlenmek zorunda değil. Senin gibi beyni olmayan erkekler çok var hiç şaşırmadım. Birde Kezban kızlar var. Sen kendini ne zannediyorsun bana yorum yapınca. Birde bana iftira atıyorsun varoş seni. Sen sanki para göz, açgözlü bir kız değilsin tipik Türk kızı. Zaten güzel de değilsin. Kudurma bu kadar haset, kıskanç seni.. Sen önce kendi tipine bak, bir düşün senin o suratına kim bakar. Öyle güzel bayan ile para avcısı olunmuyor açgözlü olunmuyor. Bir açgözlü var o da sensin. Konuşturma istersen beni. Ben hakaret etsem daha iyi ederim.. Bildiğin Türk kızı varoşluk ve kezbanlık onda

Evlilik başlı başına bir kumar bence, ya kaybedersin ya da kazanırsın. Nişanlılıkta, sevgililikte birbirimize ufak tefek de olsa sinyaller veririz fakat bunu ne kadar anlayıp ona göre hareket ediyoruz? Mesela bir tartışmada sizi kırıp, küfür, hakaret ediyorsa ve sonra gelip özür diliyorsa affedilmemeli bence. Fakat bunu anlamıyoruz çoğu zaman "o gün çok üstüne gitmiştim, çok sinirlendirdim, aslında hakettim, hem özür de diledi" vs. deyip yaptığı davranışı kendimizce aklamaya çalışıyoruz, sonra zamanı gelip evlenince de mutsuz oluyoruz. Neden? O sinyalleri zaten sana en başından beri vermişti, sen görmek istemedin.

Mutsuzluk tamamen kişilere ait. Evlenenler diye bir başlık altında toplamayın. Mutsuz ve psikolojisi iyileşmemiş bir insan , evlenirse yine mutsuz olur. Para, gösteriş , ihtişam , aman evde de kalmamış olayım dersen yine mutsuz olursun. Evlilik iki çok yakın arkadaşın artık hayatı birlikte yürütme isteğidir. Hayat boyu söz vermektir. Sağlıklı iki psikoloji bu kararı verir evlenirseler mutlu olurlar çünkü evlenmeden önceki hayatları da pek farklı değildir.

Evlilik sözleşmesi olmalı, sosyal medyadan evli olduğu halde başka kadınlara yazan kişiler tazminat ödemeli, bazı şartlar konulmalı, çünkü insan o kadar masraf ediyor, hayatını değiştiriyor bu şekilde olmalı evlilikler, önceden belirlenen şartlara uyulmak için sözleşme olmalı