Sizce her insan sevilmeye değer midir?

Benim evde pek söz hakkım yok. Ailenin bir ferdi gibi de hissetmiyorum. Ailem bir şey olduğunda içinde olmasam bile beni suçluyor. Kardeşlerimle diyalogları çok daha iyi onlar için bir şeyler yapmaya çalışıyorlar. Çocukken de çok fazla ihmal ile büyüdüm çünkü beni bir türlü benimseyemediler. Hep sadece hayatımda okul vardı ve okul olmak zorundaydı. İstediğim bölümü bile seçtirmediler ama yine de mutsuzlar

Yakın arkadaşlıklar kurmada zorluk yaşıyorum genellikle insanları kaçırıyorum. Çok iyi de olsam, normalde olsam. İnsanlar işleri bitince uzaklaşıyor. Komşuların, akrabaların, ailemin dostlarının hep bakışları iğneliyici ve soru yağmuruna tutuyorlar beni. Yine de arkadaş edinmek ve yanımda tutmak için çaba harcıyorum.

Hiç erkek arkadaşım olmadı büyük ihtimal olmayacakta çünkü o kadar alaya alındım ve dışlandım ki birinin beni sevmesine inanmıyorum. Güvenmiyorum da.

Böyle genel yazınca saçma oluyormuş djdk ama yaşadıklarımı bir bir anlatmak istemedim. Kendimi hem suçlu hissediyorum hem de öfkeliyim kendime karşı. Kendimi kabul edemiyorum artık.
Sizce her insan sevilmeye değer midir?
Cevapla