Eşimle 6 aydır evliyiz. Tartışırken sürekli küfür eder, yapısı böyle ama ben yinede kabul edemiyorum, siz ne yapardınız?

Tüm gün çalışıyorum, kendisi evden çalışıyor. Ama bir çöpü dişarı çıkarmaz? Eve kimsenin gelmesini istemez. 6 ay oldu ailem bir iki defa geldi. Arkadaşlarımı çağıramadım. Bir yere gitmek istemiyor. O kadar sıkıldım ki. Kendim gidiyorum arkadaşlarımla görüşüyorum artık. Bazen iyi gününe denk geldiğinde çağıralım falan diyor ama güvenemiyorum. Ne zaman dışarı çıksak tartışıp geri geliyoruz. Sürekli birşeyler den rahatsız oluyor. Ya yağmurdu, ya biri ters baktı, ya benimle ilgili bir şey. Normal bir şekilde tartışamıyoruz hemen sinirlenip küfüre başlıyor. Haklı olsa bile ve bu artık bana çok itiçi geliyor. Ya ben haksız olsam bile insanda biraz saygı olur. Karısı olduğum halde söylemedik söz kalmadı. Ve yaşı ilerlediği için çoçuk istiyor. Ben çoçukları çok seviyorum ama böyle bir ilişkide doğru bulmuyorum. Bir kiz çoçuğum veya erkek çoçuğum babasının annesi ile böyle konuştuğunu normal görmesini istemiyorum. Bana geçen senin kara kaşın kara gözün için seninle evlenmedim dedi. Çoçuk yapmak için evlendim dedi. Ya herşeyi söylüyor. Sonra ertesi gün bir şey yokmuş gibi devam ediyor. Sonra ben seni sevmezsem yanında olmazdım diye. Bana domuz gibisin diyor soğuk diye. Diyorum artık sıcak olmamı nasıl beklersin ki. Sarıldığında bile o kötü şeyler aklıma geliyor ve. Bir yandanda vicdan azabı var. Yaşı gidiyor çoçuk istiyor diye. Ama ben domuzluğumdan çoçuk yapmıyor değilim. Ben bilerek böyle bir hayatın için çoçuk koymak istemiyorum. Sadece çoçuk olsun diye çoçuk yapmak istemiyorum. Ben bu haldeyken o çoçuğun psikolojisi ne hale gelir düşünmek istemiyorum.

bana hastasın diyor. Hasta olsam bu kadar sağlıklı düşünmezdim diyorum, bilmiyorum.

kimseye bukadarını anlatamıyorum. Ama yeni evlenmiş yaşı da gidiyor ahhh çoçuk istemiyor niye evlendi o zaman oluyor. Kimse gerçeği bilmiyor. Ben bebek gördüğümde ağlıyorum bu duyguyu tadamıcam diye. Ama annelik duygusundan mahrum kalırım ama böyle bir durumda ailede çoçuk yetiştirmek istemem.

bugün yemeğini ısıtmadım diye (çalışıyordum) benim eşim olan kadın benim yemeğimi ısıtırdı dedi. Kendisi boş kaç saattir evde ve bu zor geliyor. Artık söylediği umrumda bile değil. Ve bunun adı domuzluk oldu. Ama niye böyle oldum kimsenin umrunda değil