Kimse beni sevmiyor ailem de başta olmak üzere?

Doğdugumdan beri annem - babam ayrı. Ben küçüklüğümden beri halamlarla kaldım daha çok. Annem babam onun kadar ilgilenmemiştir benimle. Ancak yanlarında tamamen yaşamaya başladıktan bir süre sonra çok kavga etmeye başladık. Daha sonra tamamen koptuk daha doğrusu evden gitmek zorunda kaldım ancak gitmesem de kesinlikle ayrılmam gerekiyordu artık yanlarında yaşayacak durumum kalmamıştı. Bana sevgi ve tahammül göstermiyordu evdeki kimse özellikle halam. Annemle alakalı da sürekli bana laf ediyordu ki benim annemle onun ilişkisiyle bir alakam olması mümkün değildi zaten. O dönem cok zor bir dönem yasadım tek basıma eve cıktım. Tekliğe alısamadım annem de yanıma geldi şu an onunla kalıyorum. Ancak maddi olarak cok sıkıntı cekiyoruz cünkü halamların yanından gittigimde babam ve diğer halam da benimle konuşmayı kesti. Bana tarafımla komple konuşmuyorum. Hatta bu olayın üstüne babaanneme kalmaya gittiğimde babam arayıp ordan bile gönderdi beni. Ki babama hiçbir kötülüğüm dokunmadı sadece bana babalık yapmadıgını söylemişimdir bu da herkesin bildiği bir şeydi. Ancak kendisi ciddi anlamda çocuklugumdan beri ne beni görmeye geldi ne de bana maddi manevi destek oldu. Bunun dışında tek yaşadıgım icin ve annem de ev hanımı olduğu için geçim sıkıntısı cok fazla cekiyorum. Aksama kadar calısmama ragmen kenara para koyamadıgım gibi sadece masraflara ve kiraya gidiyor param. Birinden maddi ve manevi destek görememek beni cok yormaya basladı. Uzun zamandır görüştüğüm ve cok sevdigim biri vardı onunla flört ediyorduk ancak o da beni terk etti üstelik bu ailevi durumlarımla da beni vurmaya calıstı kavga esnasında. Bunun üstüne de birkaç ay toparlanamadım üzüntüden. Evlenecek ve güvenebileceğim biri olsa evlenirim. Ya da şehir ülke değiştrebileceğim bir durumda olsam onu da yapacagım ancak ikisi de çıkmıyor. Arkadaş deseniz arkadaşım da yok. Üniversiteden görüştüklerim vardı onlarla bagımız koptu. İş arkadaşı ise samimi olmuyor ordan çıkınca konuşmayı bırakıyorsunuz. Normalde bir tanıdıgıma anlatmam bunu çünkü kimse çözüm bulamıcak biliyorum ve insanlara güvenmiyorum artık gerçek dost olmuyor kimse açık arıyor. Bunu buraya yazma sebebim ise asla motivasyon bulamamam. Çalışıyorum ancak çalıştıgım parayla kendime bir şey alamadıgım gibi kendime yatırım dahi yapamıyorum. Benim yaşımdaki insanlar kendilerine telefon araba alırken ben ayın sonunu getirmeyi düşünüyorum. Beni anlayan pozitif yorumlara ihtiyacım var. Bu durumu nasıl atlatabilirim gerçekten bilmiyorum ama çalışmaktan da bıkma noktasına geldim nerdeyse bu rutin insanı tüketiyor. Siz olsanız napardınız