Bir sorum olmayacak sadece içimi açıyorum?

Eskiden insanlara karşı çok değer verdiğimi düşünürdüm. İşte kalbim kırılınca kendimi suçlar dururdum ama bir şeyi fark ettim. Ben bir çok şeyi dozunda yapıyorum. Yanlışlarım var fakat bunlar benimle ilgili yanlışlar. Aslında karşımdaki insanda kötü şeyler görünce ona göre davranıyor kendimi fazla yıpratmıyor. Kırılan kalbimi onarmasını biliyorum. En çok göz yaşı iyi geliyor bana. Sanki yarayı ıslatmak daha çabuk kabuk baglatiyor gibi. Kendimi olduğu gibi sevmeye 24 yaşında başlamış oldum. Enerjim de ben de gayet normaliz. İçimdeki bütün duygularla ben benim.. çocukça hareketlerim saçma gelse de herkese. Aslında çok tatlıymış. Ve saçma gelen insanların çoğu bunu beceremeyecek kapasitedelermiş. Kendilerini ve başkalarını psikolojik şiddetlemekten acılarını bir nebze dindiriyorlarmış. İnsanlara gülücüklerim nazar olmasın diye abartmıyorum artık. Ama gülücüklerim saçma sapan şeylere bile saçılıyor. Yolda giden kediye gördüğüm bir kuşa. Bir bulutun sekline bazen. Duygularım kadar öfkelerim de güzelmiş. Kendimi övmüyorum. Her şeyim dozundaymış benim. Dozunda olmayan depresif hayatlar sevmediği işi mecburen yapan insanlar. Para için ömründen harcananlar. Evet çok zengin değilim. Öyle istediğim yiyeceği bile alamam bazen. Ama istediğim yiyecegi alabilmek için ömrümden harcamak yerine ayda yılda bir kez yemek daha mantıklı geldi bana. Sevmediğim bir işte mecburen çalışmadım. Ya sevmek için nedenler buldum. Severek yaptım. Ya da sevmemek için sebeplerimi sundum yoluma baktım. Umarım herkesin hayat tarzı böyle olur. Böylelikle herkes sevdiği işte çalışmak için şans elde eder. Düşünsenize herkes sevdiği yerde olsa bir kaç meslek dışında çoğu çok fazla mutluluk verir ve çok daha verim alınır.. dayatılmış hayat dayanmaya çalışan insanlar.