Özellikle gece saatlerinde hayatı sorguluyorum. Siz de sık sık hayatı sorgular mısınız?

Bu dünyaya zaten sorgulamak ve Allah'ı bulabilmek için imtihan olarak getirildi insanoğlu. Madem ölecektik neden var edildik? Madem var edildik neden ebedi bu dünyada kalacak şekilde yaratılmadık? Neden ölümün çaresi yok? Bu tür sorulara mantıklı cevaplar verebilen tek kitap Kur'an tefsirleridir. Mesela dinlere inanmayan kişiler bu dünyada amaçsızca yaşamak zorundalar. Ahırdaki öküz ile bir dinsizin yaşam amacı arasında hiç bir fark yok. Öküz de yer içer sevişir çoğalır ölür, dinsizde. Ama bir dine inandığın zaman bu dünyanın bir imtihan olduğunu bilip ahiretin için yaşarsın. Tüm hayatın boyunca yaşamak için bir amacın olmuş olur. Ne demiş şair: Bir evren (okul) inşa etmek için Mimar (Allah), Bu okuldaki kuralları öğretmesi için öğretmen (peygamber) , bu kuralları öğrendikten sonra hayatlarına uygulamaları için öğrenci (toplum) olmak zorunda. Bir okul inşa ettirsen öğrencilerin kaydını alsan hadi okulda istediğiniz gibi başıboş kafanıza göre takılın desen ama öğretmen koymasan mantıklı olur mu sence? Allah evreni yaratacak ama insanlara peygamber göndermeyecek kafanıza göre takılın diyecek. Burdan da deizmin de saçma olduğu anlamı çıkar. Ateizm zaten çökmeye mahkum bir inanış ona hiç girmiyorum bile.

Bütün bu elemler ve üzüntüler ve ruhunun daralması bazı şeyleri sürekli sorgulamak ve cevap dahi bulamamak mâsiyet ve gafletten geliyor...

Zîra ben de aynı şeyleri tecrübe ettim.