İnsan bazen nefes almakta bile zorlanırmış?

Kimsenin beni görmediği sesimi duymadığı herkesin görmezden geldiği bi hayatın içinde "beni gören sesimi duyan hislerime isteklerime kulak veren önemseyen değer veren birini rastladım... Onu da ailem istemedi karşı çıktılar. Onu sevdim diye duymadığım hakaret, psikolojik şiddet, fiziksel şiddet kalmadı. Oda yetmedi ayırmak için elinden geleni yaptılar. Ayrılmadık devam ettik gizli saklı. Tutunduğum tek dalım oydu ama son zamanlarda onu da kaybediyor gibiyim ailevi sebeplerden dolayı. Uçsuz bucaksız bi uçurumun dibindeyim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Onu da kaybedersem tek bi dileğim var oda yaşama son vermek

Başka şans bırakmıyorlar insana ne yapabilirim ki başka?

Çok yoruldum. Her gece sessiz sessiz ağlamaktan. Her gece nasıl yaparım nasıl olur diye düşünmekten çok yoruldum. şu an bunları yazarken bile ağlıyor olmanın verdiği acıyı yazmaya ne kelimeler ne cümleler yeter.

Daha fazla nasıl anlatılır bilmiyorum. Dediğim gibi artık ne cümlelerim yetiyor ne kelimelerim.