Hiçbir şey istediğim gibi ilerlemiyor olduğum yerde sayıyorum resmen. nasıl düzelecek bu gidişat?

Yıllarca okuyayım kendi ayaklarım üzerinde durayım, kimseye muhtaç olmayayım diye uğraştım. Önce önlisans sonra lisansa tamamlamak derken yaş 28i buldu zaten sonra da her şey olduğu yerde saymaya başladı benim için. Ne düzgün iş var ne evlenmek istediğim biri ne de başka bir seçenek. Son dört yıldır böyle. Mezun olup döndüğüme pişman oldum keşke yüksek lisansa başlasaydım diye ama kafam da çok dolmuştu derlersen insanlardan, her şeyden… şimdi yaş akıp gidiyor, görüşmek evlenmek vs isteyen zaten oluyor ama alakasız insanlar. Benim gibi olanlar nasıl çözdü durumu? Ne yapsam daha doğru olur bilemiyorum?