Gerçekten akrabalarını seven var mı?

Yani siz genellikle ben anne tarafıyla vakit geçirdim özellikle rahmetli anneannem dedemin elinde büyüdüm Baba tarafı ile çok fazla bir yakınlığım yoktur açıkçası küçüklüğünden bu yana da çok bir faydalarını gördüğümü söyleyemem, hatta annem ilk evlendikleri sırada bayağı bir sıkıntı çekmişler yani mesela annemi bazen şunu söylüyorum ya bu ailede ya da babam da ne buldu da evlendi ama demek ki işte hayatta bazı seçimler insanın kaderi oluyormuş, dolayısıyla her ailede seven ya da sevmeyen insan vardır ona bir şey diyemem ama anne tarafı kadar Baba tarafı ile aram çok fazla yoktur zaten anne tarafında da kimse kalmadı dayım vefat etti anneannem dedem vefat etti miras yüzünden de teyzemle görüşmüyoruz.

Ben hep sevdim değer verdim …. Samimiyetsiz hiç bir şey de yokum…. Büyüdükçe şunu anlıyorsun akrabalar kıskançlık ve yarış denizinde boğulmaya eylimli…. Ama ben buna izin vermedim genelde mesafem oldu… herkesle iyiyimdir herkesi de severim…. Ama şu da net izin versem sokma niyetini gördüm ….

Sokanlarda olmuştur belki o ma eyvallah çeker giderim….

samimiyeti kaybettik…. Akraba kelime manası olarak aslında en yakınlarımız demek …. Bu bu dönem seni sokmaya hazır en yakın kişi oldu….

arkadaş ismi savaşta arkasında askerim dayandığı taşa denirmiş … arkan vurulmamak için….

bun gibi kavramları kaybeder olduk … kelimelerin içi boşalıyor….#İyiİnsanOlun

Ben, başta kendim, annem babam ve olmak üzere yaşadığım ülkedeki insanların %99,99'unu sevmiyorum. Sevdiğim %0,01'lik bir aristokrat tabaka var. Onlar da çok yüksek yerlerde. Onlara ulaşmam mümkün değil. Ulaşsam bile beni ciddiye alacaklarını düşünmüyorum.

Akrabalarımı sevmiyorum hiç tamam iyileri de var gerçekten ama samimiyet yok arada. yani yabancı gibiler. bir kuzenlerimi seviyorum onlarla da zaten çok sık görüşemiyoruz zaten. ama bunun dışında geri kalanı ben hiç sevmiyorum