Ailem kızımı istemiyor artık?

İnsan kızını yük olarak görür mü? Saçmalama!

Ya yemin ederim sanki babamla konuşuyormuş gibi oldum şu an. Aynı sorumsuzluk. O da bana, bize güvenme dedi maddi olarak. Aç kaldım açıkta kaldım bir şekilde baktım başımın çaresine. Kendi kardeslerine yegenlerine para gömdü de kızına çok gördü. Valla yazık sizin gibi babalara.

Eğer kızına bakmazsan kızın böyle hissedecek. Çok geç olmadan bu sorumluluğu al.

Abi bak ailem yüzünden o kadar kotu zamanlar geçirdim ki. Bana hiç destek olmadılar ve ben kendimi kimsesiz hissettim. Simdi de ekonomik durumum onlardan daha iyi. Elimde her şey varken bana yardım etmeye çalışıyorlar. O kadar komik ve acınası bir durum ki. Onların hiçbir şeyini istemiyorum. Ve biliyor musun bir gün yaslanacaklar ve ben de onlara bakıp diyeceğim bana guvenmeyin diye. O yüzden abicim sana diyorum, geç olmadan kızına sahip çık. Sonra sahip cikacagin bir kızın kalmaz elinde. Sana sevgisiz bakan bir kız görürsün karşında sadece. Haberin olsun.

Senin ailen kızın artık. Anne-baban değil. Önce bunu düşün. Önceliğin kızın olmalı.

Anne-babanin sana ihtiyacı yok. Ama kızının sana ihtiyacı var. Onun senden başka kimsesi yok.

O zaman başka sorun yok. Tek yapman gereken kizinla bir ev tutmak ve ona her zaman arkasında bir dağ gibi duracağını hissettirmek. Üniversiteyi bitirince o da iş bulur sana maddi olarak destek olur. Ya da okurken de yari zamanli bir işe girip destek olur. Bir şekilde halledersiniz. Ama anne-babanin kızını istemediği yerde sen de durmayacaksin. Kızının istenmediği yerde sende istenmiyor hissetmelisin. Kızın=sen olmali. Aile demek bu demek çünkü.

Onlar sana ağır bedeller odettiyse sen de çarpıp kapıyı çıkacaksın ekonomik gücün de yerinde ise. Ben öyle yaptım.

Çocuğa ayrı ev tut üniversite bitene kadar masraflarını karşıla. Sonra işe girsin çalışsın Kendi masraflarını kendi karşılasın. Ya da üniversite biter bitmez evlendir