Engelli kardeşim var çok mutsuzum?

Yürüme engelli kardeşim var. Ailemle hiç bir yere gitmeyi istemiyorum artık çocukluğumdan beri hep ailem onun üstüne düştü bende hep yanında olmaya çalıştım ama toplum beni anksiyete hastası yaptı ne zaman bır yere gitsek herkes bize bakıyor. İnsanların bakışlarından bıktım artık hergun ağlıyorum niye benim başıma geldi diye isyan de etmek istemiyorum ama ben çok yoruldum arkadaşlarım bile çekiniyor benden sanki birsey yapmışız gibi bu durumda olan var mı gerçekten bir gram yaşama hevesim yok şu an üniversite okuyorum ama niye okuyorum bilmiyorum nasıl olsa ilerde ona bakmak zorundayım evlenme gibi bir hayalde yok annem beni ona bakıcı gibi yetiştirdi her şeye ben koşuyorum