23 yaşındayım ve hiç arkadaşım yok bu anormal bir durum mu?

Zaten küçüklüğüm akran zorbalığı ile geçti daha da kapandım içe sonrasında tek tük oldu arkadaşlarım sonra yamuk yaptılar. Şu an sadece 9 yıllık bir arkadaşım var ama dost değil arkadaş hep bir samimi olmadığına dair şüphe, bilmiyorum.

Şimdiyse yalnızlık üzse de kalabalığa karışamıyorum, karışmak istemiyorum. Bugün kursa gittim kimsenin yanına yaklaşasım gelmedi. İsimleri, neler yaptıkları vesaire kimseyi tanımak istemedim. Evcimen bir insan oldum. Kafamı dinlemek hoşuma gidiyor ama günün mutlaka belli saatlerinde yalnız hissettiğim anlar oluyor mutlaka. Bir kahveye çağıracağım kimse yok. Sorun ne acaba, sorun ben miyim? Geçmişte özgüvrnimi dibe getiren kimseye hakkımı helal etmiyorum. Acısı ya çocuklarından çıksın kendi çocukları da ağır zorbalığa maruz kalsın ya da Allah büyük. Etkisi koca kız oldum hala devam ediyor...
23 yaşındayım ve hiç arkadaşım yok bu anormal bir durum mu?
Cevapla