Evlenmek ve çocuk yapmak istemiyorum, sizce haklı değil miyim?

çok yanlış düşünüyorsun kardeşim. evlilik senin çevrende gördüğün gibi eşinin donlarını yıkayarak geçen bir şey değil. senin annen ya da çevrendeki insanlar böyle evlilikler yapmış olabilir ancak gerçekler senin çevrenin dünyasından ibaret değil. devir farklı artık erkek karısının donunu yıkıyor. artık her şey ortak, ev işi, yemek, temizlik, çamaşır. senin o bahsettiğin erkekler yavaş yavaş tükeniyor merak etme. onlar anasının kuzusu olarak çürüyüp gidecekler. kendi evliliğimden örnek vereyim. evde kim müsaitse işi o yapar, ben yemek yaptıysam eşim bulaşıkları yıkar, temizliği birlikte yaparız hatta banyoyu sadece eşim temizler ben daha elimi bile sürmedim. sabah bir uyanırım eşim mutfağı temizlemiş parıl parıl yapmış, duştan çıkarım bakarım çamaşırları asmış. kimse kimseye sen şunu yap bunu yap demez herkes ne yapacağını bilir çünkü. daha eşimin çorabını bile ortalıkta görmedim. o yüzden seçeceğin eşle alakalı bu söylediğin şeyler. üşüdüğünde kollarına sığınacağın, sarılarak uyuyakalacağın, sen dizi izlerken ayaklarına masaj yapan bir eşin olsun da sen evlenmeyi düşünme göreyim:D anne babaya her zaman bakmalıyız zaten eyvallah ancak bir gün onların vefat edeceği ve hayatta yapayalnız kalabileceğin gerçeğini hiç unutma. yanında bir eşin olsa acını bile kolayca atlatırsın. kimsen olmayınca ne olacak? sen hasta olduğunda sana kim bakacak? robotlar mı gerçekten? öyle anlattığın kadar kolay olsaydı çoğu insan evlenmezdi emin ol. her şey maddesel değil, insanız biz duygulara ihtiyacımız var. iki sevgi sözcüğüne, çocuk yetiştirmeye, sarılıp sarmalanmaya ihtiyacımız var. ne kadar inkar edersen et bu böyle. işin cinsellik boyutuna girmiyorum bile