Doğarken aileni seçme şansın olsaydı, yine âit olduğun kişileri mi seçerdin?

Galiba evet ama eksikleri var. Mesela daha inancli aile isteyebilirdim. Yani bilirsiniz ki bazi teyzelerin, dedelerin evine gittiginizde yuzunuze bir huzur çarpar, iciniz bir hos olur, buraya aidim ve burada kalmak istiyorum gibi hissederseniz. Ev mis gibi kokar ve huzur kokar.

O huzuru en bastan ailemden ogrenmek ve yasamak isterdim. Evimizde o huzur olsun isterdim. Biraz huzursuz ve karamsar bir ailem var cunku. Yani kucuklukten itibaren biraz daha islami cercevelerde yaşamak ibadetlere alistirilmak isterdim ve ailedeki bu huzuru gormek isterdim. Dini bilgiler konusunda eksik oldugumu hissediyorum ve ailemde böyle. Yani ilim ve bilim konusunda daha saglam bir aile isterdim.

Ailemi daha hareketli bir aile isterdim. Yani bir isi yapip digerine koyulmayi bilen bir aile. Standart olarak yasayan bir aile degil. Yani cok okuyan, araştıran bir ilim ya da bilim yuvasi isterdim. Kitap okusunlar bende örnek alayim isterdim. Benimle bircok konu da sohbet etsinler, kucuklukten itibaren yasima uygun bilgiler sunsunlar, bu tarz kitaplar okusunlar beni gelecege buyuk bir yatirimla buyutsunler isterdim.

Ama bizim evde kitap okunmaz, babam fakulte mezunu ama isini yapar eve gelir. Yorgunum diye yatar, kalkar oturur sonra tekrar yatar. Annem ev isleriyle, bizlerle ilgilenir aksam olur yatar. Her gun ayni senaryo. Yani hem kendilerini gelistirmeye acik hemde bizleri de boyle buyutsunler isterdim. Ve belki toplumun buyuk bir cogunlugu bu nahsettigim aile tipinde ne yazik ki.

Annemi daha guclu gormek isterdim. Her anlamda iyi bir anne Allah ondan razı olsun, babamdan Allah razi olsun ama ne bileyim annem tarafindan bir öğretmen, bir avukat kizi vs olmak isteyebilirdim ama bu da muhim degil. Diploma kendini gelistirmekte olmuyor cogu zaman.

Annem evde de kendini cok gelistirebilirdi ve bizi boyle buyutebilirdi ama tabi insanin bu ilim ya da bilim sevdasina destek olacak eşte lazim. Sadece sen olursan yani sen paril paril parlarsan ama yanindaki adam ya da kadin karanliksa sende karanliga dogru gidebiliyor ve o parlakligin sönebiliyor. Eş secimi de cok önemli.

Sen basindaki taci tek tek incilerle dizersin ama o tactan yanindaki adam tek tek sökmemeli. O yuzden annem ve babamin bircok konu da bilgi sahibi olup, evimizde bir calisma odasi olup, oranin duvardan duvara kitaplarla dolu olmasi, anne babamin oraya gidip bizlere de gostererek calisma yapmasini, kitap okumasini, kendisini gelistirmesini, ogrendiklerini bize de aktarmalarını cok isterdim.

Aklima gelenler bunlar. Daha vardir belki ama bunlar disinda aklima gelmiyor ve bunlar disinda yine kendi ailemi secerdim. Yani bu konulari sonradan kazanmak mumkun elbette ama agac yaşkende egiliyor. Aileden gormediginiz seylerin sonradan aliskanligini kazanmak zor oluyor ve bu konularda eksikliginizi farkedebilmek zamanınızı da alıyor aslinda. Ve o farkedebilme evresine de gelemiyorsaniz farketmeyip oyle bir ömür de gecirebiliyorsunuz. O yuzden bazi konularda ailelerin yani anne ve babanin ( belki diger aile uyelerininde) daha donanimli olmasi gerektigini düşünüyorum.

Gercekten bu tarz ailede buyuyen cocuklar daha donanimli, hayata daha ılımlı, daha stressiz ve bircok seyi bilen kisiler olarak yetisiyorlar ve bazen kendileri bile ben bu bilgiyi nereden biliyorum diye şaşırabiliyorlar hafizalarinda bir yerde kalmis oluyor ve kendileri de aileden bu sekilde gorduklerini devam ettirme konusunda, kendi nesline aktarma konusunda daha bilincli ve donanimli oluyorlar. Agac yas iken egilir diye bosuna dememiz atalarimiz. Bazi seyleri gercekten ailede gormek ve egitimini almak gerekiyor. sonrasinda size hicbir ogretmen ogretmeyecegi gibi kendinizde eksikte goremeyebiliyorsunuz bircok konuda.