Dini Görüşümü Arkadaşlarımla Paylaşmalı mıyım?

Ama insanlar benim yanımda rahat rahat dininden bahsederken ben sırf çoğunluktan farklı düşünüyorum diye söyleyemeyince kendimi kötü hissediyorum.

Tanrıyı kim yarattı o zaman? Her şey sadece evrenden ibaret. İnsanlar kendilerini fazla yüceltiyor. Hem tanrı neden bizi yaratsın ki varsa? kendi yarattığını neden sınava çeksin? Yarattığı şey iyisiyle kötüsüyle onun yarattığı.

Rüyaları görüyor olmamız onların var olduğunu mu gösteriyor?

Demek istediğim var olmak nedir? Toprağa karışan ceset de var. Durmuş kalpte var. Sırf kalbimiz atıyor diye var mıyız biz? Belki de doğanın oksijenini tüketen bir canlıya daha ihtiyacı vardı. Uzay boşluğundaki bir meteordan farksısızdır belki de?

İki ihtimal var. Birincisi evrenin kendisi senin kastettiğin tanrı. Önce içerisinde birşeyler var oluyor. Sonra içerisinde bir şeyler yok oluyor. Kendi kendinden beslenen bir evren. 2. İhtimal bir yaratıcı var. Senin savunduğun. İlk ihtimalden sonra bir masalmış gibi geliyor. Ama eğer varsa bence varolma sebebimiz sevgidir. Sevmek ve sevilmek...

Eee sen de garip garip soru soruyorsun. 'kim düşündü de var etti bu sistemi' kimse var etmedi diyorum. Hep vardı. Ama senin zaman kavramın bu 'hep vardı' kısmına uygun değil.

Dindar bir şehrin dindar bir bölgesindeyim. Üstelik imam hatip mezunuyum. Din hakkında konuşurken her an hor görülecekmiş gibi hissediyorum. Duygusal biri olmam da cabası.

Sevilmeme korkum var. :(

Ben kendimi hazır hissetmiyorum. O yüzden uzun bir süre daha kapalı kalacak gibiyim. Üstelik kendime yakıştırıyorum da. Ama bu inanmadığım gerçeğini değiştirmiyor.