Arkadaşım, intihar etmek istiyor, artık insanların güzel cümlelerine inanmadığını söylüyor bunu ailesine söyledim hata mı yaptım?

O bunu bilmiyor ki, elbette daha fazla düşüneceğini biliyordum, bu konuda emindim ama eğer gözümün önünde kendine bir şey yapsaydı ve ben kayıtsız kalsaydım hayatım boyunca kendimi affedemeyecektim ki ailesi zaten psikolojik durumunu biliyor, psikolojik tedavide görüyor aynı zamanda benim yaptığım sadece onları uyarmaktı, lütfen bir daha bir insana sebepsiz yere böyle saçma şeyler demeden önce kendi karakterinizi tartıpta öyle gelin, düşünceniz için teşekkürler!

Bu düşünce açını taktir ediyorum ve sana bazı konularda katılıyorum, bunu inkar etmiyorum kendimden şüphe duyuyorum bunu yaptığım için ama inan bana hayatım o kadarda kolay geçmedi, intihar gibi birçok şeyi kendim düşündüm kendim planladım hatta buna kalkıştımda, bunu arkadaşlarımlada paylaştım hayat benim içinde kolay değildi hayat her türlüde benim için kolay olmayacak, insanoğlunun nerdeyse hepsinde bencillik gibi duygular yatıyor inan ama senin görmediğin birçok şeyi gördüm arkadaşımda, belki sende gördün başka insanlarda bilemem bunu. Benim için o zaten önemliydi inan ama bu yaptığımı bir hata olarak hissetiğim için insanların fikirlerinide dinlemek istedim, bu fikirlere sende dahilsin ve inan belkide bakış açın benim için çoğu şeyi değiştirdi, arkadaşımla çok fazla dönemden geçtik ve çok fazla şey yaşadık, bu olaydaki yaşadığım psikolojik durumu az çok anlayacağını umuyorum, arkadaşım için inan bende endişeleniyorum çünkü hergün onunla göz göze geliyor ve ne kadar acı çektiğini görüyorum+

+ (bu yazdığım bir önceki yorumun devamıdır artı işaretinden anlamışsındır) , intihar bazı insanlar için kurtuluştur bunu o kadar çok içten inanıyorum ki ama bu hamleyi yapmak zorundayım, onun güvenini sarsmış olabilirim ama eğer oturupta intihar edişini izleseydim, kendimi affedemezdim, hangi arkadaş ister arkadaşının ölmesini söylesene? Onunla mutluyum, kahkaha atıyor, eğleniyorum onunla ağliyorum ve yeri geldiğinde kavga ediyoruz, inan bana bende az çok yaptığım bu hamlenin doğruluğunu sorguluyorum ve inan intihar düşüncesini ailesiyle ve psikoloğu ilede paylaştı +

+(bu sonuncu) ama bana bütün bir gün boyunca aynı şeyi söyledi, tam bir kararlılıkla, intihar edeceğim, bana sanki okula gidiyorum der gibi intihar edeceğim dedi bana sanki marketten birşeyler almak için evden çıkar gibi intihar edeceğim dedi bana sanki doğum günü kutlamak için hazırlık yapacakmış gibi intihar edeceğini söyledi, gözlerimin önünden gitmiyor o kararlılık o acı ve o intihar etme kararlılığı, bak biliyorum sana göre başkalarına görede bu doğru bir karar olmayabilir, anlıyorum ama ben bunu yapmak zorundaydım onun hayalleri var, yaşamak istediği bir yarın var ve bunlara rağmen bunu yapmasına göz yumamazdım, ona bir şans daha tanınmasını, ona bir defa daha bunun üstünde düşünmesini istedim ve bu kararı ben değil ailesiyle kararlaştırmalı, belki bu söylediklerimi anlamadın çünkü olayların üstünden geçtim sayılır ve inan bana ben artık elim kolum bağlı durmaktan bıktım, ben kötü biri olabilirim, sadakatsiz olabilirim, kalpsiz veya acımasız olabilirim ama arkadaş katili olamam, onun intihar edişini kafamda canlandırdığım ve kalbimde hissetiğim her an onun katili olduğumu hissediyorum, evet yine bencillik yine saçmalık ama bu benim gerçeğim ben onu öldüremem, buna göz yumamam, bu onun için huzur veya son kapı olabilir ama bu son kapıdan önce ona son bir defa daha düşünme şansı tanınmasını istiyorum ona son bir defa sevdikleri tarafından yaşa denilmesini istiyorum çünkü ona her defasında lütfen yaşa hayallerimizi gerçekleştirelim dediğim her dakika gözlerinin ışıldadığını görüyorum.

Teşekkür ederim beni anladığın için, ben elimden geldiğince kendimi anlatmaya çalıştım, güzel sözlerin için en içten teşekkür ederim abim

Tabiki belirtebilirsiniz yazdıklarınızın hepsini okuyorum ve sizi anlamak için elimden geleni yapıyorum, ben arkadaşıma karşı belki az çok hata yaptım o bana karşı az çok hata yaptı ama bu arkadaşlıkta ben hep ona dikkat eden, sorumluluk alan taraf oldum, benim bazı durumlardan dolayı yaşamım pek kolay geçmiyor ve buna rağmen birçok sorumluluğu üstlendim ve bana birçok yerden yüklendi ama ben yinede onu seviyor ve ona değer veriyorum çünkü o da bir insan ve hatalar yapabilir, arkadaşımın maalesef birden çok psikolojik sorunu var ve bunların derinlenmesine nedenini söylemek çok zor çünkü bana hayat hikayesinde anlattığı ve onunla yaşadığım çoğu olayda nerdeyse psikolojik olarak hiçbir yük taşımadı, bu psikolojik sorunu onda sosyal medya mı yoksa insanlarla olan sosyalleşme sorunu mu yarattı bilemiyorum ama o her yaralı olduğunu düşündüğü anda yanında olup ona sarıldım, hem duygusal açıdan hemde fiziksel açıdan, karşılığında bir şey istemiyorum, sadece iyi olsun ama, umarım en yakın zamanda iyileşir.

Umarım yaşadığınız acıların bir gün bir ilacı olur, bu bahsettiğim ilaç fiziksel bir şey değil, duygusal, ruhsal bir şey, sizin sorunlarınıza karışmak gibi bir şey olduysa özür dilerim şimdiden ama, bilin ki sizde bir insansınız, hata yapabilirsiniz, bencilde olabilir aynı zamanda acı'da çekebilirsiniz, söylediklerinizden anlaşılıyor ne kadar harika birisi olduğunuz ve umuyorum ki hayatınızdaki en doğrusunu bulursunuz.

Bu dediklerinizin üzerine az çok düşündüm ve adkadaşımı hatırladım yorumu okurken, çünkü o da az çok dediğiniz gibi, halada öyle sizden duyduklarım benim için çok yardımcı oldu inanın belkide arkadaşımı anlamak benim için çok daha kolay olacak, teşekkür ederim tekrardan

Onunla yakın bir zamanda bağlantımı kesmiştim çünkü bana yükleniş şeklini hiç unutamadım, benim yaşadığım birçok olayı umursamadan kendi olaylarını anlattı hep ve hiçbirini unutamadım şimdiyse ona geri döndüm, çünkü biliyorum o acı çekiyor, artık ona karşı hissetiğim sorumluluğu azaltmaya çalışsamda inanın bu sorumluluğu azaltmanın sonu onunla bir daha konuşmamak, çünkü o beni hiç görmedi, beni dinlemedi, ben hala onu seviyor ve çok sevdiğim bir arkadaş olarak görüyorum 5 yılım geçti onunla ve bunun değerini sonuna kadar anlıyorum, bana bu 5 yılda yaşatmadığı kırgınlık kalmadı ama ben onu yinede seviyorum, bilemem bu birbirimize alıştığımız için takıntıda olabilir.. O da kendine fiziksel olarak zarar veriyor ve birçok yerinde yara izi var, ailesiyle konuşmamın bir başka nedeni ise bu, kendini sorumsuzca yaralaması.. Birçok pişmanlığımdan biri ise şu ki benden kendine zarar verdiği şeyi saklamamı istedi ailesi bulmasın diye ve ben bunu yaptım, bunun acısı altında çok eziliyorum ve artık ben bile bu psikolojik durumdan etkilenmeye başladım.

Çok teşekkür ederim sizin içinde aynı şeyi diliyorum, umarım hayatınızda hep mutlu olursunuz, o kadar mutlu oldum ki Atamın sözlerini burada gördüğüm için, teşekkür ederim bu kadar harika bir insan olduğunuz için umarım hep türk bayrağımız göklerde dalgalanır ve yüce kırmızısının altında sizler gibi harika insanlar yaşar

Bu güzel cevabın için teşekkür ederim, gerçekten çok iyi geldiniz, beni kendimi daha çok anlamaya ittiniz ve dediklerinizi en içten kalpten hissetim, güzel sözleriniz için teşekkür ederim umarım rabbim sizi hep huzurlu ve mutlu eder, iyi geceler dilemeyi isterdim ama maalesef göz açıp kapayana kadar sabah olmuş yeni gününüzde iyi şanslar ve bol mutluluk dilerim

Merhaba.. Umarım iyisinizdir. Neredeyse üzerinden 3 yıl geçmiş konuşmanın üzerinden.. Lâkin size ulaşmasaydım çok üzülürdüm. Umarım iyisinizdir, umarım her şey yolundadır. O arkadaşım ile her şey yolunda ve kendisi eskisinden bile daha iyi, en güzeli artık mutlu. Önümüzdeki yıl 17 olacağım, onunla doğum günlerimiz bile 6 gün farkla aynı ayda. Onunla yeni bir yaşa gireceğim için mutluyum. Tavsiyeleriniz, ve ilk başta ki gerginliğiniz hala daha aklımda KFJFKEJ. Hikayenizden az çok bahsetmiştiniz. Buraya, bu yorumu yazıyorum çünkü bilmenizi istiyorum ki, hiç tanımadığınız, çok uzakta olan birisinin hayatında bir iz bıraktınız. İyi olmanızı diliyorum. Zihnimde her zaman bir yeriniz olacak ve kuş cıvıltılarını, arkadaşlarınızı ve mutluluğunuzu kaybetmemenizi her zaman diliyorum. Unutmadım sizi. Hayat da sizi unutmasın. Her şey için teşekkür ederim abi.