Her şeyin bir amacı varsa Tanrı'nın (varsa) amacı nedir?

Herşeye gücü yetip hiçbirşeye muhtaç olmayan bir varlığın tüm bu özellikleri, sadece kendisinin varolduğu "zamansızlık anın da" bir mana taşımaz. Sürecin doğası gereği kendinden daha aciz varlıklar olmalı ki yaratıcı sıfatı bir değer kazansın.

Evrenin kendi içinde kaotik bir dengesizlikte yaratılması gerekiyor ki güç dengesinde ki değişim zeki varlıklar tarafından bir "yaratıcıya muhtaç" olma hissini varetsin. Bu da sahip olduğu güç ve kudret kadar büyük bir egonun kendini tatmin ettiğinin göstergesi.

İnsanın sadece kul olmak için gönderilip ona ibadet etmesinin altında yatan "anlamsızlık", ancak tanrısal boyutta bu mana da bir anlam kazanabilir. Aksi halde bunca tarihsel kargaşayı, binlerce peygamberi neden gönderme zahmetine girip, yaratılmışları "kul olma" yoluna sokmaya çalışır ki. Ve bunu yaparken istediği tek şey kendine eş tutulabilecek tek bir başka yaratıcının olmaması. Salt bu istek bile tanrısal egonun boyutunun bir o kadar korkunç kudretini gözler önüne serer. Bu da tanrısal bir gücün aynı anda bir o kadar lanetli bir yanlızlık ve anlaşılma istencine hapsolma durumunu da beraberinde getirdiğini gösterir.

Varsa şayet tanrısal bir amaç, tanrısal gücün getirdiği bu katlanılmaz "onaylanma" istencinin doyurulmasıdır. Aksi halde "tanrılığı onaylanmayan" bir varlığın gücü ne mana taşır ki salt kendi gerçeklik anında.

Senin tanrıya neden sonuç ilişiğinde mantik yuruterek bir vasıf yüklemeye calisman (amacı olmalı tanrinin diyerek) ne kadar bi sonuca ulaştırmıyosa dine mensuplarında bak burada imtihandayız öbür tarafta cennet ya da cehennemdeyiz demesi de hicbi sonuca ulastirmiyo onlar inandiklari kitaplar vasitasiyla tanriya vasif yüklüyolar iyi tanri, sonsuz tanri, adaletli tanrı (obur tarafta)