Aile desteği olmadan aile evinden nasıl çıkarım?

Üzülerek belirtmeliyim ki bu düşünce (Eğer o ölürse onun yapamadıklarını ben yapıcam) gerçek değil. Zaten yeterince tahrip etmişler neden zamanın büyük bölümünü tahrip olmaya devam etmek istiyorsun? Ayrıca bu plana uymaktan planın yarısında da herhangi bir sebepten (tükenmişlik mesela) vazgeçmek zorunda kalabilirsin? bir insanın yaşı ilerledikçe saçmalama hakkı azalır. bedeli ağır olur. bir çocuğun azarlanması ile yetişkininki aynı değildir. hem enerji de yetmez ne iyileşmeye ne de yenibaştan başlamaya.
Benim ailem ne derse onu yaptım ve dedim ki onların istediğini vereyim, tasarılarını bitireyim sonra kendime şu hobiyi, bu bilmem neyi yapacağım. onların projeleri, beklentileri istekleri bitmedi ve ben bu memnuniyetsiz kişilere bunu belirttiğimde yapmasaydın dediler. anlayış bile göstermediler. başarısız olduğumda ise tek başıma sanki benim öz hedefimin başarısızlığıymış gibi davrandılar.
Kalabalığa çıkamayacak kadar özgüvenim zedelendi. demem o ki onlar ölünce yapacağını zannederek yanılgıya düşme. Ne yapıyorsan şimdi yaparsın. onlar ölünce bilmediğin başka şeyler yapacaksın. zamanın hükmü değişecek sen değişeceksin. her gün yaptığın şeyler seni değiştirecek. annenin kendisine bile dönüşebilirsin. bu çok büyük bir risk almaya değmez. düşüncen yanlış. yapma. bakışaçını değiştimelisin başka düşünce bulmalısın başka bir gerçeklik yaratmalısın ve bunu senden başkası yapamaz