Yalnızlığa fazla alışkınım ve hayatıma birini alamıyorum, evlenemez miyim?

Dediğim gibi yalnızlığa fazla alıştım, bir yere gidiceğim zaman bir arkadaşım beraber gidelim dese onunla buluşup iki saat karşılıklı ayak uydurmaya çalışmayı düşünmek dahi fenalık geçirtiyor bana. Zaten tek çocuğum, beraber büyüdüğüm bi kardeşim vs. olmadığı için karşımdaki insana ayak uydurabilmek, bir şeyler paylaşmak gibi konularda yetersizim. Karşımdaki insan kim olursa olsun ayak bağı gibi görüyorum. Yani yalnızlığa çok aşığım diyebilirim, böyle bir durumda evlenemez miyim?

Yalnızlığa fazla alışkınım ve hayatıma birini alamıyorum, evlenemez miyim?
Cevapla