Ailem haklı mı değil mi?

Benim annem babam zengin insanlar ben tek çocuğum ve kadınım. Paramız yok vs vs diye hep beni büyüttüler çocukken filan hiç öyle oyuncak almazlar hep asgari düzeyde yaşatırlardı. Özel okullara kurslara giderdim ama sırf imaj için hani özel hayata gelince kafede bir Şaş’ta bile almazlardı pahalı diye ya da güzel kıyafet ya da sinemada şeker içecek bile. Hep böyle dilenci gibi yaşardım ezik. Çevremizde de herkes zengindi herkesin lüks oyuncakları vardı ben hep en ezik olandım. Millet beni ezip dışladığı zaman da ailem hiç ilgilenmez korumazdı hayatım böyle geçti. Sonra lisede de çok baskı yaptılar hiçkimseye flört edemedim sadece ders çalıştım. İstediğim bölüm olmadı ama mezuna kalamazsın diye bağırıp çağırdılar tercihlerimi onlar yaptı zorla ben yapmadım. İstemediğim devlet okulu bölümü okudum. Yıllarca istemedim sevmedim bölümü ama tüm aile baskı yaptı tehdit etti bırakamadım kaçamadım da tek başıma yani maddi manevi sığınacağım biri yoktu destek olan da. Neyse 3 okul bitirdim ettim ne güzel aşk yaşayabildim ne istediğim mesleğim var. Hala da hep çalışmaya mecburum çünkü 18 yaşından beri çalış git bize ne diye zorla 3 kuruş para veren bana milletin erkek çocuğuna davranmadığı kadar cani davranan anne babam var. Sadece para vermedikleri yetmiyor aynı zamanda biri taciz etse ameliyat olsam biri arabama çarpsa çalıştığım yerde paramı alamasam bunlardan da koruyup yanımda olmuyorlar. Hep bize ne kendim hallet diyorlar. Akrabalar ve arkadaşlar da çok ilgisiz arkadaşlar ancak sözel destek oluyor o. Ve anne babam asla terapiyi kabul etmiyor eleştiriyi konuşmayı kabul etmiyor. Onlara göre onlar mükemmel kusursuz. Asla konuşmuyorum. Babam denen adam zaten bir kere babalık yapmadı ölsem kalsam umru değil. Annem de sadece yemek yapmayı annelik olarak yeterli gören bir kadın. Hasta olsam bile bakarken of prof diye söylenir. Valla çok yorucu. Terapiye gitsem herkes çok güçlüsün teksin neyse devam diyor bir bok da değişip çözülmüyor ama nefret ediyorum ikisinden de. Çevremdeki çocuklar lüks konfor sevgi ilgi içinde büyürken benim her şey ile tek başıma mücadele etmem korkunç. Düşünsenize flört ettiğim erkekler terbiyesizlik yaptığı zaman bile bi koruyan ailem yok. Herkesle tek tek ben uğraşıp polise gidiyorum.