Açılmak istiyorum ama aileme nasıl söylerim bilmiyorum. Tavsiyeniz var mı?

Buna farklı bir bakış açısıyla cevap vermek iktizâ ediyor şöyle ki;

Aileyi, insanları ve çevremizi bir kenara koyalım, Zîra onlardan hiç kimse bize suç ve günah yükleyemez ve kimse neden ve niçin yaptın veyahut yapmadın diye sorgulayamaz, hem bu mahdud (sınırlı) dünyada kimse dinî meselelerde bize ilişmiyorlar.

İnsanda nefis ve şeytan vardır, her ikisi mütemadiyen kötü ve pis ve yasak şeyleri yapmamızı emrederler ve onlardan bize lezzet aldırtırlar. Bu ise bir imtihandır.

Zîra emr-i İlâhî der; şunları yapma, yaparsan sana dehşetli bir hapis cezası vardır.

Nefis ve şeytanda der ki; boş ver onları, kendini serbest bırak ve keyfiyetine bak, canın neyi isterse onu yap hayatın lezzetlerini almaya bak. Hem burada hapis mapis görünmüyor, belki yok hükmündedir.

Bu medâr-ı imtihan olan dünyanın ne büyük bir hasaret ve helâket olduğunu anlamak istersen şu temsilî hikâyeciğe bak, dinle şöyle ki:

Eski zamanda iki kardeş, uzun bir seyahate beraber gidiyorlar. Gitgide tâ yol ikileşti. O iki yol başında ciddi bir adamı gördüler. Ondan sordular: “Hangi yol iyidir?” O dahi onlara dedi ki: “Sağ yolda kanun ve nizâma tebâiyet mecburiyeti vardır. Fakat o külfet içinde bir emniyet ve saadet vardır. Sol yolda ise serbestiyet ve hürriyet vardır. Fakat o serbestiyet içinde bir tehlike ve şakavet vardır. Şimdi intihabdaki ihtiyarî (Seçme kararı) sizdedir.”

Bunu dinledikten sonra güzel huylu kardeş sağ yola gitti ve nizam ve intizama tebaiyeti kabul etti. Ahlâksız ve serseri olan diğer kardeş, sırf serbestlik için sol yolu tercih etti. Zahiren hafif, manen ağır vaziyette giden bu adamı hayalen takip ediyoruz:

Bedbaht kardeş bir zaman gitti önüne büyük bir çöl çıktı, o çöl yolculuğunda yüzler çile çekti ve eziyet gördü, sonra önü büyük ve pâdişahsız bir şehre çıktı, nizamsız, intizamsız, adâletsiz izbe bir şehir, o şehrin ahâlisi Haysiyetsiz, sarhoş, hodgâm ve sefahatkârane, ehemmiyetsiz, yaşıyorlardı, bu kişi o şehre girdi dilenci muamelesi gördü ruhu hadsiz korkular altında ezildi, her hâdisattan titredi ve âsî cezası gördü.

Diğer kardeş ise gitgide önüne büyük bir bahçe çıktı,

O bahçeye girdi hem o bahçeden istifâde etti hem istirahat etti, tekrar yola çıktı tâ önüne ihtişamlı bir şehir çıktı o şehrin adil bir padişâhı vardı ve o şehrin ahâlisi ehemmiyet görüyordu, mükemmel bir intizâmı ve nizâmı vardı, o adama bir ev takdim edildi, padişâha minnettar eyledi saadet içinde hayatına devam etti...

Şimdi sana da deriz ki, sende o iki kardeşten hangisinin izinden gitmek istersen o yönden gidebilirsin Zîra gittiğin yönden ve yoldan sen sorumlusun.

Dinde zorlama yoktur. Âyetini yanlış tevil edip yorumlayan cehl-i mürekkeblere deriz ki, ey ser'semler, dinde zorlama yoktur'un hakikî mânâsı şudur ki, dinsiz ve gayr-ı müslim olanların zorla İslâm dînine dahil edilmeleri ve tahakküm ve baskıyla îmân ettirmelerine yönelik bu âyet inzâl olmuştur. Zîra putperestler, putperrestlik dininden çıkanlarında veya başka dinden olanları zorla ve zorbalıkla ve işkenceyle kendi dinlerine dönderiyorlardı. İslâm ise bu âyetle bunu nehyetmiştir ve yasaklamıştır.

Meselâ nasıl ki, bir şirkette personel olarak işe girsen, ne meslek üzerine girmişsen o mesleği yapmak zorundasın ve ben bu işe girdim lâkin elimi hiçbir işe vurmak istemiyorum kafama göre haraket etmek istiyorum diyemezsin ve diyemeyeceksin.

Aynen böyle de, bir dîne mensub olduğun müddetçe o dînin kanun ve kurallarına uyacaksın. Yoksa bugün başının perdesini açarsın, yarınlarda ise iffet ve hayâ perdelerini açarsın, en sonunda hacalet ve utanmak perdelerini yırtarsın...

İstediğin hayatı, istediğin şekilde yaşamak en büyük hakkın, bu yüzden ailene bu konuda kararlı olduğunu belirterek söyle. Yorumlarda gördüğüm kadarıyla akıllı ve zeki bir kızsın, ne yapacağını, burada yorum yapanlardan daha iyi bilebileceğini düşünüyorum. Başkalarının senin hayatına, nasıl yaşayacağına karar vermesine izin verirsen hiç bir zaman mutlu olamazsın. Umarım mutlu olursun.

Bence ailenin rızası önemli fakat ama öncelikle senin tercihlerin önemli yani ailem muhafazakar diye kapalı olmak gibi bir zorunluluğun yok örneğin mesela benim annem kapalı kız kardeşim açık yani hani onun kendini tercihine bırakmışlar yani keşke benim gibi bir ailen olsaydı belki o kadar sorun olmayacaktı senin için.