İlgisiz eş için ne yapmak gerekir? Yoluna mı bırakılmalı, evliliği kurtarmaya mı çalışmalı?

Evet haklısın ama bahsettiğim ve ailesel sebeplerden dolayı da ayrılamıyorum belki bir fikir bulabilirim ya da ben mi yanlış düşünüyorum diyecek kadar manipüle oldum.

Evet öyle, buradan dinleyebilirim

5 yıl olacak

Çok düşündüm ve hiçbir işe yaramadı sadece gördüğümle kaldım hiçbir çözüm bulamadım

Fikirlerinden ziyade bazen farklı görüşler yol açabiliyor. Ne istediğimi de işin aslı pek bilmiyorum. Düzelmek gibi bir şey bence de olamaz haklısın.

Umrunda değil diye düşünüyorum. O bensiz çok rahat yapar bunu görüyorum.

Tabii ki kavga tartışma oluyor ve o da giderek anlıyor artık. Evet çalışıyorum ama burada tek başıma kalacağım küçük bir çocukla çalışan anne çocuğu gerçekten zor oluyor. Ki rahat bir çalışma ortamıma rağmen. Kendi memleketime dönsem ailem sahip çıkar hep arkamda durur ama çok zor, ağır şeyler yaşadılar bir de ben dertlerine dert eklemek istemiyorum. Çok huzurlu bir evliliğim olmadığını onlar da biliyor ama bunu sağlık açısından vs kaldırabilirler mi bilmiyorum bu takılıyor aklıma. Hem bu çocuğu tek başıma büyütüp sonradan birinin babayım diye gelmesini istemiyorum. Bu baba da kalma vs durumları bile beni inanılmaz geriyor ailesine güvenmiyorum önümde mevcut manzara var çünkü. Böyle aynı yerde sürekli dönüp duruyorum. Arada gelip aynı düşüncelere kapılıp çözüm bulamadan üzerini kapatıp sonra bir yere takılıp yine aynı yere geliyorum. Kötü bir labirentin içindeyim ve yoruyor hikaye bu.

Bak o güvenle insanca ayrılmak bile bir mesele. Benim hiç güvenim kalmadı.

Bunu dediğimde davayı sen aç diyen bir insan ama bu muhabbetler genelde kavga arasında olabiliyor. Evet öyle oldu galiba biraz bitirmek konusu. Zamanın kıymeti pek olmadı ben de bir gün zaten öleceğiz. Belki bu yüzden yaşamda seçici olmadım ve istediğim gibi bir hayat yerine eğreti bir yaşamın içindeyim. Evet hayatta hep keşkelerimiz var ama sana yeni şeyler öğretmiş bu görüşe sahip olmuşsun. O klişedeki gibi yaşamın tecrübesi kolay kazanılmıyor ve haklısın sıfırdan birine güvenmek mi ya da alışkanlıklardan vazgeçmek mi desem gerçekten zor. Hele ki günümüzde insan ilişkilerinin bu kadar yozlaştığı bir dönemde bana da mucize gibi geliyor. Yaran açıldı evet ve insan her açıldığında daha çok acıyor ama vakti var ve geçecek bir gün kabuk bağlayacak ama geç ama erken. Güneş her sabah usanmadan yeniden doğuyor dünya ne olursa olsun dönüp gidiyor ve insan her şeye alışıyor şu hayatta. Dileğim bir an önce sen de iyileş ve mutluluğu bul.

Anladığım kadarıyla eşini hala seviyorsun

Pardon. Öyle maalesef tek taraflı her şey çürüyüp tükenmeye mahkum.

Hayır ikimizde tayinim çıktığı için aynı şehre geldik ve sürekli onu gurbete (!) getirdiğim için beni suçladı ve sürekli borcu olduğu için (!) bir kuruş para bile harcamadı nakliyesinden komisyonuna ıvır zıvırına kadar kendim uğraştım üstüne ne yaptın ki olup suçlu çıktım

Peki ne yapmak gerek buradan yazabilirsin

Ee sonra? Bu bir çözüm değil üstüne üstlük her şeyi en azından benim psikolojimi daha da dibe batıracak bir yol. İşin ahlaki boyutunu bir yana bırakırsak

Gizli olunca yaşanmamış mı oluyor bu nasıl bir kafa

Danışmanlık ücreti de isteyecek misin?

Konuşmak bir kayayla konuşmaktan daha zor. Kafanda kuruyorsun ne alakası var vs diye kalkılıp gidilir

Evet haklısın hepsini yaptım önceleri tutardım kendimi yapmamaya çalışırdım falan ama doğum sürecinde vs yaşattıklarıyla -ki gerçekten özeleştiri yapan biri olarak söylüyorum- artık kayış koptu. Sevgi var mıydı ne kadardı bilmiyorum ama saygı hatta hiçbir şey kalmadı umrumda da olmadı. Arada böyle bir gelir bana. Bu arada aileyi kötülemek nedir ya kötüye iyi mi demeli ne olayı? Sen aileni tanıyorsan kötülemek vs ne derece etkiler? Sorun ne biliyor musun en baştan yanlış trene bindim. Aynı dili konuşmayan aynı yerden bakmayan insanlar asla bir araya gelmemeli en azından evlilikte. Hikaye tanıdık geldiğine göre bir şekilde bu yaşam şekline bir tanıklığın var değil mi?

Ben kendisine de dedim ailen git görüş ben seni bir tercih yapmak zorunda bırakamam diye. Ama bir şekilde yeniden ailesine gitmeye vs başladım ama annesi ve ablası sürekli dolduruyor. Ben bununla uğraşmaktan çok yoruldum. Çok kısa bir şey anlatacağım ama direk objektif evleneneli bir kaç ay olmuştu. Festival gibi bir yere gittik orada küpe gördüm çok hoşuma hatta çıkarıp parasını verirken hayır ben öderim dedi. Neyse bir şeyler yemeye oturduk bana dediği abisinin karısına da bir tane alalım mı demekti. O gün akşam onlara gidecektik çünkü. Ben de bana bir gram bir şeyi yok üzerine arkamdan konuştuğu şeyleri söyledim. O kadar kalabalığın arasında ettiği hakaretleri hala hatırlıyorum. Bana ailemi kötüleme vs vs sen öyle diyince direk aklıma bu olay geldi. O gün konuştum ayrılmak istiyorum vs vs özür diledi bilmem naptı ve ayıp olmasın (!) diye kalkıp abisigile gitmiştik. Bana oh ailem seni dışladı çok iyi oldu diyen bir insan bu. Cinsellik meselesi tek uyumlu olduğumuz yerdi aslında ama evlilik bir çok ayağa sahip bir şey tek başına işe yaramıyor. Kalbin soğuduktan sonra azap kısmı kalıyor.

Temel sorun bu işte evlendiğimizde ailesiyle yakın sayılacak kadar mesafede oturuyorduk kıyafetlerini bile getirmemişti. Çok düşündüm ölçtüm biçtim kendimi de yargıladım ama sonuçsuz.

Ne sözler duydu kulaklarım bunlar az.

Konuşmak için yazmıştım zaten ama