Bunun sonu nereye gidecek?

Merhaba arkadaşlar 4 yıllık evliyim. 4 yıl önce açık eğlenceli hareketli çalışan sosyal biriydim. Şimdi tesettürlü, sakin, kendi halinde asosyal biriyim.

Eşimin çok ciddi değersizlik şemaları var. Zengin olmazsam sevilmem zaten beni kimse sevmez beni kullanırlar. İsi dusmese kimse beni aramaz. Herkes bizi kıskanıyor. Çekemiyor. Ailesi ayrımcılık yapmış abisi hiç onu sevmemiş. Halalari sevmezmis eski eşi sevmemiş. Sürekli bir böyle şemaları vardı.
Etrafında hiç kimse kalmadığı için, benimle evlenince bana aşırı bir bağımlılık gösterdi ve bana çok iyi arkadaş oldu.
Benim için bu mükemmel bir şeydi bütün vaktini zamanını iş dışında bana ayıran bir erkek tam hayalimdekiydi.

4 yıl geçti ve bu 4 yıl içinde benim de çevremde kim varsa hepsini def ettik. Bi bahane bularak. Bana da hep şöyle yaklaştı o seni kıskanıyor O senin sevmiyor o sana işi düşmesi aramaz onun bir konuşacak başka arkadaşı olsa seni aramaz. Seni insanlar sömürüyor diyerek benim de insanlara güvenimi kaybettirdi. Ve herkesten uzaklaştım.

Şimdi ikimiz huzurevindeki yaşlılar gibi oturuyoruz edecek sohbet yok konuşacak konu yok. Olur da bir komşulardan falan konu açılırsa zaten o komşular kesin beni kıskanıyorlardır.
Birini arasam açmazsa telefonu ertesi gün dönse işi düşmüştür de o yüzden dönmüştür gördün mü sen aradığında niye açmadı diye çok doldurur.
Pskologa gitmeye başladım artık gerçeklik algimi kaybettim. Bunun sonu nereye gidecek?