Anneme karşı geldim sonrada ağladım affettim dedi gerçekten eder mi?

Ben annemle hiç anlaşamam. Çok zıttız. Ama sonuç olarak o benim annem. Bazen deli dolu olduğum için bana kızıyordur, belki katlanamıyor. Huysuz ve inatçıyım. Ama ne olursa olsun kırmamaya özen gösteririm, saygı duyarım. :) Ve kimsenin onu kırmasına izin vermem :) Onu kıranı kırarım , acımam. Duygularını dışa vuran bir insan değilim açıkçası. Yani bazen içime çok atarım. Ama sorun değil. Kafamı dağıtırım. Ve gülümseye devam ederim. Hayat bu. Kafaya takmam yani keyfime bakarım.
Annemi üzersem bende üzülürüm ve bir şekilde gönlünü alırım. Annemle hiç anlaşamasakta arkadaş gibiyiz. Yani konuşmalarımız kasıntıca olmaz. Ben canım , cicim , tatlım , bebeğim çok derim hahah Sadece bazen fazlaca zıtlıklarımız oluyor. Ben çok özgürlükçü ve kafasına göre hareket edenim. O ise fazla kuralcı , disiplinli. Yinede o benim annem :)
Yani affeder ya annen sonuçta :D Anneler daha yumuşak ve duygusal.

Dikkat ediyorum ya saol. :) üzme onu gönlünü al :) sende üzülme, kafaya takma.