Aile & Toplum

Çaresiz kalmak ölmek istemek ama kendine kiyamamak?

Merhaba 29 yaşındayım 1 Ağustos benim doğum günüm ama görmek istemiyorum bir sene daha aynı eziyeti çekmek istemiyorum. Şimdi bunları okuyup psikolojisi bozuk demeyin çaresizliği iliklerime kadar hiisediyorum bu histen ne yaptıysam kurtulamadım bir ipin üzerindeyim aşağısı uçurum. Ailem istemedi ama ben sevdiğim kişiyle evlendim çocuğum oldu çok çile çektim baktığın zaman eşim eve para getiriyor çalışıyor herşeyi yapıyor ama asla kocalık gormek nedir kadının sevilmesi nedir göremedim bin pişman oldum dostça ayrılmayı çok denedim sonunda başardım oğlum için. Ailem destek oldu başta sonra ne derseler yapmaya başladım ama ben bitiyordum annem milletin ağzına çok bakan bir kadın bir akşam kuaförden geç geldiğim bahanesiyle üç yaşındaki oğlumla beni kapıya attı. Ben boşandım olmaz bu iş desem de çocuğumla kimsenin yanına sigamadim yalnis yapacak biri değilim ben o dayağı yerim ama çocuğumu aç bırakmam dedim iki üç sene de öyle çektim kadın sığınma evine dahi gittim. Ailem ağladı biz seni bırakır mıyız biz istiyoruz ki yuvan dağılmasın dedi tabi ben evli değilim. Söylediğim gibi yalnis karar alicak biri değilim kendini yetiştirmiş biriyim işte çalışmama izin verilmedi iş yerinde tacizler hakaretler çocuğa bakacak kimse olmaması calisamadim. Eski eşimle hala aynı evde yaşıyorum o kadar bittim ki kadın olmak ne demek bilmiyorum saçlarım belim de gülen gözlerim vardi benim çocuğundan utaniyorum artık gidicek bir kapım yok allahdan başka. Eski eşim su pubg oyunu oynar sabaha kadar farklı kadınlar la konuşur işine gelmiyorsa çık git evimden diyor. Ben tek başıma yaparım birşeyler ama yavrumu kimsenin merhametine lokmasina muhtaç edemem. Daha bugün bu konu yüzünden ağzım burnum kan içinde kaldı derdimi kime anlatayım anlatsam çaresi yoktu anası babası olmayanın kimsesi olmaz.

Çaresiz kalmak ölmek istemek ama kendine kiyamamak?
Cevapla
Doğum Soruları İş Soruları Babalık Soruları