Selamlar efendiim. "Herkes kendi kalbinin ekmeğini yer." diye bir söze rast gelmiştim bundan çok öncelerde. Bilmem ne kadar doğru, ne kadar yanlış. Kendimce bir değerlendirme yaptığımda bu benim için ciddi anlamda böyleymiş diyebiliyorum. Peki sizce, herkes kendi kalbinin ekmeğini mi yer, ne kadar katılıyorsunuz bu görüşe?
Herkesin kendi kalbinin ekmeğini yediği fikrine katılıyor musunuz?
Bu konuda katılıyorum çünkü kişinin kendi yaşamını yönlendirmek, kararlar almak ve sorumluluk üstlenmek önemlidir. Her bireyin kendi hedefleri, istekleri ve değerleri vardır ve kendi kalbini takip etmek, kendi mutluluğunu ve tatminini sağlamak için önemlidir.
Ancak, aynı zamanda başkalarının hayatlarına ve duygularına saygı duymak da önemlidir. Bu ifade, bencil davranmak veya başkalarını ihmal etmek anlamına gelmez. İnsanların kendi kalplerinin ekmeğini yemeleri, kişisel bağımsızlık ve özgürlük ile birlikte başkalarına karşı empati ve saygıyı da içermelidir.
Sorunuza birtakım örnekler ile yanıt vermem icâp ederse şayet. İnsan çevresine dâimâ tohumlar eker. Bunlar bizim idrâkımızın dışında gelişen olaylardır. Fakat "nifak tohumı ekmek" gibi cümleler illa ki karşınıza çıkmıştır. Bu cümle gibi hayr, şer, fitne, gıybet, nifak, merhamet gibi eylemler. Kaderin ilerleyişi ile tekerrür edip, bizim karşımızs çıkar.
Zira bu döngü imân şartına bağlı bir döngü de değildir. Fâtiha Sûresi'nde de sürekli zikrettiğimiz üzee "Elhamdulillâhi rabbil'alemin, Errahmânir'rahim.." Dediğimiz kısım da Râb'in. Rahmân ve Rahîm sıfatlarını dile getiriyoruz. Oysa Allâh azimüşşan'ın bu sıfatlarının ikisi de; Allah'ın rahmeti, merhametinin mânasıdır.
Bu hususta açıklama yapmam gerekirse: Rahmân sıfatı yeryüzünde imân eden, etmeyen. İnsan, cin, hayvan ve dahi tüm mahlûk'un istafede edebildiği rahmettir. Rahîm sıfatı ise mahşer vakti zuhur edince. Yalnızca imân edenler için hasıl olacak rahmettir..
Sorunuzun yanıtını vermeye devam edeyim. Allâh'ın, Rahman sıfatı hasebiyle; Her kim "h Tohumu erkerse eksin -ister mü'min, ister münafık, ister gayr-ı müslim - Bunun karşılığını mahşer vaktine dek dâimâ alacaktır.
Aleyküm selam. Ben bu sözü şöyle yorumluyorum her insanın bir mayası var. Sınırlarının esnetebildiği, geçilebildiği ya da sinirini bir yere kadar tolere ettiği. Sonrası.. o ekmeğin kabuğu gibi. Sert ve tutup kopardığında insanın boğazına takılan cinsten. Dolasıyla haklı bir söz
katılıyorum kesinlikle sık sık kullandığım ve rmin olduğum söz ki ; herkes kendi kalbinin ekmeğini yiyor ayrıyetten yine herkes ektiğini biçiyor örneğin kimse elma ekip portakal toplamıyor nitekim
Evet katılıyorum ama maalesef ki dünyada hiç bir şekilde adaletin olduğuna inanmıyorum. çünkü adalet olsaydı kötüler mutlu olurken mutlu olması gereken insanlar maalesef mutsuz olmazlardı yani iyiler kaybediyor bu dünyada