Üvey kız kardeşim beni çok rahatsız ediyor, haklı mıyım yoksa abartıyor muyum?

Ben 14 yaşımdayken annem beni terk etti. 7 senelik yalnızlıktan sonra babam başka bir kadınla evlendi. Evlendiklerinde kadının 1 yaşında bir kızı vardı. Şimdi 2 yaşına geldi. Kan bağımız yok. Ama çocuk o kadar seviyor ki beni, babamda alıştırdı ona bana abi desin diye. Ben evden çıkarken yırtıyor kendini abi abi diye. Ben eve gelince kucağımdan inmiyor. Babama da baba diyor zaten iyice sinirleniyorum.
Prenses yatağı gibi yatağı var ama gelip benim klasik ikea yatağımda öğlen uykusu çekiyor.
Arada kızıyorum bağırıyorum kovuyorum odamdan ama sonra insan pişman oluyor.

Her hareketi çok gözüme batıyor sinirime dokunuyor. Arada resmen bebek olduğunu unutup düşmanımmış gibi bakıyorum ona.
Çok mu abartıyorum? Bebek sonuçta ama sinirleniyorumda. Öz kardeş olsa bir zamana kadar idare ederimde böyle bilmiyorum

Saçma saçma davranıp kendimden de soğutmak istemiyorum. Nasıl davranayım ona?