Artık çıkmazdayım, bunalımdayım ne yapmalıyım?

Herkese merhaba. Ben 9 senelik evli ve ikinci bebeğime 7 haftalık hamileyim. Benim bir sorunum var ve bunu bir yerlerde paylaşmazsam artık ölecekmişim gibi geliyor. Ben evliliyimin ilk 6 senesini başka ülkede yaşadım. Ve 3 senedir memlekete döndük. Eşim sakin evden işe, işten eve bir adam. Ağzı var dili yok tabiri caizse. Ve sorunum benim annem. Sürekli bizim evde kalıyor ve eşimin artık bana belli etmese bile rahatsız olduğunu hissediyorum. Annem çok manipülatif bir kadın, çocukluğumdan beri bir şeyleri yapmam için beni kendini intihar etmekle tehdit ederek büyüttü. Hatta en büyük hayalim olan üniversiteyi kazandığımda annem koluna jilet tuttu kendimi öldürürum gidersen diye. Neyse konudan uzaklaşmayayim. Annemin bizde kalmasi artik beni bunaltıyor belki de diyeceksiniz bu nasıl evlat? Ama sürekli eşimin yanında azarlaniyorum, yargılanıyorum. Ne yaparsam sen yalnış yapıyorsun , sen bilmiyorsun ve ya yalnış biliyorsun, sen nasil annesin? Çocuğun beni daha çok seviyor. Hatta sürekli kendi evliliği ile benim evliliğimi kiyasliyor. Ben senin yaşındayken baban döverdi içerdi diyor Tamam haklı hayatı zor geçti, ama bunda benim suçum yok. Annem için hiç önemli değilim bir yerim agrirsa bu neki benim şuram daha fazla ağrıyor der. Ve ya sen kocanin getirdiğini yiyorsun ben hep eziyet çektim diyor. Sanki bu hayati haketmiyormusum ben de onun gibi eziyet çekersem mutlu olurmuş gibi düşünüyorum artık. Son 1 haftadır ikinci çocuğu dogurursam pişman olacağımi söylüyor. Benim hormonlarim zaten değişti ve çok hassasim bu dönemde bana destek olacağına daha da üstüme geliyor ben bağırana kadar, sinir krizi geçirip ağlayana kadar laf sokuyor bana. 27 yaşındayım kendi evimde, 6 yaşındaki çocuğumun karşısında böyle ezilmek hiç hoşuma gitmiyor. Annem ayda 1 defa eve gidip yemek temizlik yapip geliyor babam yalnız yaşıyor. Kendi evleri var müstakil. Annem herkese ben kızımın yanında mutluym diyor ama ben onun benimle kalmasindan mutlu değilim. Eşimle de özelimiz kalmadı hiç. Biz kirada yaşıyoruz eşimin maaşıyla 1 ay ucu ucuna geçiniyoruz. Annem gelince akrabalari geliyor sürekli onlara çay yemek derken ay sonunu zor getiriyorum. Yine belli etmiyorum tabi en küçük bir laf edersem başlıyor ağlamaya bağırmaya ben iyi anneyim diye böylesin kötü anne olsam ayaklarımı öperdin diyor. Her gün baba tarafini kotuluyor. Ve benle kavga ederse ben bir şey söylersem wptan sesimi kaydedip kendi kuzenlerine yolluyor. Bakin kızım bana nasıl davranıyor diye. Ben artık çıkmazdayim, bunalimdayim lütfen bana en doğru ve kırıcı olmayan bir şekilde ne yapa bileceğimi söyleyin. Akıl akıldan üstündür sonuçta. Teşekkür ederim herkese.