Çocukken zorla kapatıldım çok baskıcı travmatik bir evde büyüdüm şu an açılmak istiyorum ama çevremin tepkisinden çok korkuyorum?

4. Sınıftaydım ergenliğe yeni yeni giriyodum babam aşırı sinirli ve baskıcı bi insan bizi sürekli döverdi çocuğuz daha ben tişört giydiğimi bile zor hatırlıyorum çok küçükken giydirmişlerdi hep uzun kollu giyerdik hep özenirdim imrenirdim sıfır kollu giyenlere şu an bunlar yetişkinler için komik çocukça gelebilir ama gerçekten bunlar benim hayatımı çok kötü etkileyen travmalarım. Ben hiç şort giymedim su an neyse çocukken bile giymedim bi keresinde kapri giymiştim o zaman babam ısırgan otunun içine atmakla tehdit etmişti şu an tabi inanmıyorum böyle bir şey yapacağına ama küçükken inanıp korkudan ölürdüm tir tir titrerdim rüyalarıma girerdi. Durumumuz yoktu hep yoklukla büyüdüm hep milletin eskisiyle büydüm yeni kıyafetim bayramdan bayrama olurdu hiç paramız olmazdı hatta çikolata çaldığımızı bile hatırlıyorum çocuktuk işte... 10-11 yaşında kapanmaya zorlanırken 15 yaşımda falan zorla kapatıldım hergün bizi döverdi babam hatta kalın bi değnek vardı baya kalın onu çok iyi hatırlıyorum hâlâ gözümün önünde onu getirip önümüze koymuştu bugün kapanmazsanız sizin üstünüze bunu kırarım diyodu sonra elbiselerimizi sakladıklarını hatırlıyorum off bunları anlatsam gerçekten film olur çok kötü bi çocukluk geçirdim bu sadece kapanmayla ilgili olan kısım travmalarım bir tane değil belki saydam on tane vardır şu an 20 yaşındayım ve bunların çilesini çekiyorum panik atak anksiyete her şey var psikolojim hiç iyi değil şu an düşününce hep birileri için yaşamışım hep onlara iyi gözükmek için yaşamışım en ufak bir hatamda dünyanın en aptal değersiz insanıymışım gibi davranmalarından bunu anlıyorum zaten artık insanlar ne der diye yaşamak istemiyorum özgür olmak istiyorum açılmak istiyorsam açılayım kapanmak istiyorsam kendi rızamla içimden gelerek kapanayım istiyorum buna karar verdim ama bunu önce ailemle konuşmalıyım ve ailem daha doğrusu babam öyle karşına alıp konuşulacak bi insan değil doğru zamanı beklemek lazım ama ben bi an önce istediklerimi yapmak istiyorum bu kararımı babamla konuştuğumda bir süre herkes benimle uğraşacak demediklerini bırakmayacaklar ben bunlara hazırmıyım bilmiyorum korkuyorum açıkçası sizce ne yapmalıyım