Cok yalniz bir aileyiz? Ne olacak böyle?

Belki tercih belki mecburi ama yalniz bir aileyiz. Annem babamin kendi arkadaslari dahi yoktur. Yalnızlar. Benimde pek arkadasim yok ama isteyerek yaptigim bir sey degil. Okul hayatim boyunca da dislandigim donemler oldu.

Bazen sira arkadasim bile olmazdi, yalniz otururdum. Hocanın yer degisikliginde oturttugu kız baska siraya gecerdi. Bir sey de yaomazdim, rahatsizlikta vermezdim ama böyleydi. Hala da öyle bolum okudum bitirdim, universiteden hic cevrem oluşmadi.

23 yasindayim. Ama ben cabaliyorum, gidip tanışmaya calisiyorum. Onlardan olumsuz bir sey hissedersem zorla arkadas olacak degiliz ya diyerek geri cekiliyorum. ama ailem oyle degil.

Babamin, anneminde arkadaslari oldugunu bilmem bugune kadar. Babam pek insan seven biri de degil açıkçası. Belki o da dislanmistir zamaninda falan ama komsulara gitmez, iş arkadasi falan da yoktur.

Komsularla dahi iletisimi yoktur. Ben şunlarla takilacagim diye gitmez mesela. Bazi erkekler, babalar vardir ya üniversiteden arkadaslarla bulusacagiz falan derler, mac yapacagiz derler yok babamda boyle seyler.

Annem ev hanimi zaten. Annem biraz daha girişken babama gore ama o da görüştüğü kisiler olsa bile sürdürmez bu iletisimi pek. Aramaz sormaz, devami olmaz yani. Bir iki komsu ile konuşur o da arada. Bu kadar.

Akrabalarla da zamanla koptuk. Onların tavirlarini begenmedik, aramadik sormadik, onlarda arayıp sormayinca, bazen bayramlarda da gitmeyince onlardan da koptuk. Biraz da babamdan da kaynaklandi. Iyice yalniziz yani.

Ve son iki bayramdir bunu dusunuyorum. Kimse kapımızı calmadi. Kocaman bir sitede oturuyoruz, bir suru komsu var kimse gelmedi. Akrabalar ya da birileri aramadı, telefonumuz dahi çalmadı.

Babamin kimseyle iletisimi yok. Isten eve gider gelir. Misafir de sevmez pek. Misafir gelse bile cikmaz. Önceden 1-2 komsu geliyordu annem agirliyordu, ona bile cikmiyordu. Anneannemler gelir onlarin bile yüzüne pek bakmaz, odadan pek cikmaz. Surati asılır. Boyle ilginc bir kisilik.

Sen gitmezsen, sen aramazsan kimse yapmaz bunu. Bu isler biraz karşılıkli olur. Benim ailemde bunu yapmayınca bayramlari yapayalniz geçiriyoruz ve üzülüyorum yani bu duruma.

Benim durum tercih ettigim bir sey degil. Millet benimle arkadaslik etmeyince zorla arkadas olamiyorum ama ailem en azindan eş dost, komsuyu falan elinde tutabilir hadi arkadas cevresini gectim ama bu da yok. Bu yil her iki bayramda da bu yalnizligi cok derin hissettim ve uzuluyorum yani.

Kimse yok cevremizde. Yani dugunum/nikahim olsa gelecek kimse yok oyle diyeyim ve işin bu tarz boyutu da var. Eşimin ailesi falan dese kimseniz yok mu cagiracak diye, yok.

Cunku babam hicbir akrabamizin düğününe de katilmadi bugune kadar. Davetiye yolladilar, cagirdilar gitmedi. Onlar gelirler mi bu durumda? Gelmezler. Durum bu yani. Ailemden dolayi insan yüzü görmüyorum. Bayramlar senlikli degil normal gun gibi geciyor ve üzülüyorum. Ne olacak boyle bilmiyorum. Biraz icimi dokmek, durumu anlatmak istedim size.