İnsanın içini rahatlatacak cidden teselli edecek 2 kelam söz çıkar mı acaba?

Çok bunaldım.
2 tane çocuğum var, daha doğrusu bebeğim var, borçtan harçtan kafamızı kaldıramaz hale geldik. Evin eşyalarına kadar sattık.
Eşim hamileliğim boyunca yanımda değildi ve tazecik bebekle eve geldiğimde sadece kuru bir döşekte yattık. Eşim 1 ay evde durdu durmadı, borç ödeme derdinden yurt dışına gitti.
Kaldım 2 tane bebekle bir başına. İkisini birden idare edemiyorum, tek başıma yemek dahi yapıp yemekte çok zorlanıyorum. Eşime "gitme çok zorlanıyorum tek başıma" dememe rağmen borç belası yüzünden beni burada bıraktı gitti.
Bu arada ailemden kimsem yok. Önce annem vefat etti. Geri kalanları da deprem.
O kadar yalnız, çaresiz hissediyorum ki.
Yokluk bir yandan canımı sıkıyor
Destekci kimse olmaması diyer yandan canımı sıkıyor.
Şu bayram sabahı çocuklarıma bir bayramlık giydirememek ayrı canımı sıkıyor.
Koluya komşuya girmek istemiyorum, onlar bana gelir de yedirip içirecek ne veririm diye dertleniyorum. Yedirip içireceği de geçtim, gelen misafiri oturtacak koltuk dahi yok. Boş evde 1 tane döşek o kadar.
Kendimi ve psikolojimi zar zor ayakta tutuyorum. Bu yazımı okuyandan tek ricam var, yardım mardım istemiyorum, sadece insanı rahatlatacak 2 cift söz...