Yahudi ya da ermeni tanidiginiz var mi yahudi ya da ermeniyle arkadas olabilirmisiniz?

Es-selamu aleyküm.

Herbir müslüman hayatın diğer alanlarında olduğu gibi, bu konuda da islamın çizdiği hududları takrir etmesi gerekir. Amelde ve fikirde bunun dışına çıkmak kişiyi haktan habersiz ve nasipsiz kılar.

Efendimiz'in (asm) sünnetindeki uygulamaları incelediğimizde gayrimüslimlerle yapılan anlaşmalar, ticari faaliyetler ve dine zarar vermeyecek diğer münasebetleri zaman zaman görebiliriz.

Zaten bir hadis-i şeridinde şöyle buyurmaktadır;

“İlim Çin'de de olsa ona tâlip olun. Çünkü ilim her Müslümana farzdır.” (Beyhakî, Şuabu’l-İman-Beyrut, 1410, 2/253).

Yani beşeri münasebetlerimizle inancı karıştırmamızın lüzumu ve mecburiyeti yoktur. Bunun yanında bize düşen islam ahlakını beynelmilel alanda muhafaza etmek ve diğer insanlara da bunun örnekliğini yaşatmaktır.

Üzerinize kokusu sinen gülden bir parça almak istediğiniz gibi, yaşanan güzel ahlak da örnek alınmaya değerdir. Şayet biz doğru isek, bütün dünya doğru olur. Şayet ulaştırırsak, ulaştırılan kişi nasiplenir. Hakkı bulur. Zira bir başka hadis-i şerifte iyi ve kötü arkadaşlık şöyle betimlenir;

“İyi ve kötü arkadaşın hali, güzel koku satanla körük çekenin haline benzer: Misk satan, ya sana güzel kokusundan bir miktar meccanen verir ya sen satın alırsın, ya da güzel koku koklamış olursun. Körük çeken kimse ise, ya elbiseni yakar ya da körüğün kötü kokusundan rahatsız olursun.” (Buhârî, Zebâih 31, Büyû’ 38; Müslim, Birr 146. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Edeb 16)

Bunun yanında her ne kadar gayrimüslimlerle olan münasebetler sınırlı de olsa, dostluk kurmaya imkan bulunmasa da Allah adaleti ve iyiliği emreder. Öfke ve nefretin adaletten alıkoymasına izin vermez. Bu yahudi de olsa, ermeni de olsa..

“Allah sizi, din hakkında sizinle savaşmayan ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayan kimselere iyilik etmekten, onlara adâletli davranmaktan men etmez. Çünkü Allah adâlet yapanları sever.” (Mümtahine Sûresi, 8. Ayet)

Biraz daha detaylandırmak isterdim ancak ziyadesiyle yeterli diye düşünüyorum. Kısacası kuracağım bir dostlukta öncelikle kişinin saygısını ve dinime zarar verip vermeyeceğini düşünürüm. Zira "Kişi dostunun dini üzerinedir." buyurulur. Üzüm üzüme baka baka kararır deyimi gereği ben de buna dikkat etmeye çalışırım. Münasebetlerimde dostluk ve arkadaşlığı ikiye ayırır ve ahlaki ölçüdekileri bir kefeye, dünyevi ölçüde tutacaklarımı da bir kefeye koyarım.

Allah karşımıza hep iyi insanlar çıkarsın ve bizi de diğerlerine iyi etsin.

#Selâmetle 🙂

Özünde iyi insanlarla dini inancı ne olursa olsun arkadaşlık yapabilirim, Ama sırlarımı vermem çok ta güvenmem