Bana bir gram ilgi gösterene bağlanıyorum?

20 yaşındayım. Bu zamana kadar ne ana sevgisi gördüm ne baba sevgisi. Mutsuz bir ailede büyüdüm. Babamın annemi nasıl aldattığını, ona nasıl hakaret ve küfürler yağdırdığını, ona nasıl şiddet uyguladığını, kaynar suyu üzerine attığını, gecenin bir yarısı şehrin diğer ucunda bıraktığını görerek büyüdüm. Anneminde babamdan nasıl tiksindiğini, sırf korkutucu için yanında kaldığını. Her gün kavga gürültü. Ailem beni hiç istememiş zaten. Babam çoçuk istemiyordu, annemde “sırf sen büyüyüp beni bu adamın çilesinden kurtar diye istedim seni” der hep. Bu çok egoistce, mutsuz olacağımı bile bile yapmış beni. Ne sevdiler, ne saygı duydular, ne ilgi gösterdiler, evde şamar kızı gibiyim gelen giden bana patlıyor. Hem psikolojik hem fiziksel şiddet gördüm. Lise hayatımdan hiç bahsetmeyeyim çünkü dış görünüşüm yüzünden lise hayatım bozunca zorbalığa uğradım. Hem evde rahat değildim hem okulda ben de yavaş yavaş depresyona girdim, ve sosyal anksiyetem oluştu. Hiç arkadaşım veya sevgilim olmadı. Hayatım boyunca erkeklerden nefret ederek büyüdüm. Ama içimde bir yerlerde de ilgiye aç olduğumun farkındayım. Güçlü ve bağımsız olmaya çalışıyorum ama kendime bile yediremediğim bir ilgi açlığım var. Bana iltifat edene bile bağlanıyorum. Mesela yabancı biriyle konuşsam böyle konuşma hoşuma gitse direkt bağlanıyorum ve tüm gün o kişiyi ve konulmayı düşünüyorum. Kendimden nefret ediyorum bu özelliğim için ama kendime engel olamıyorum. Bunun yüzünden yanlış kişiye bağlanacağımdan korkuyorum. Ne yapmalıyım?