Benim bir babam var çalışmazsan evde yerin yok kendine bir ev tut yalnız yaşa diyor haklı mı?

Bu olayı hangi bağlamda yaşadın bilmiyorum ama düşüncelerimi söyleyeyim.

Bir erkek 18 yaşına geldiğinde ayaklarının üstünde sağlam bir şekilde durabilmeli. Bununla kastettiğim artık kafasında net bir meslek ve hayat yolunda kararlı olması. Benim çevremden gördüğüm ekseri düz veya anadolu lisesinden mezun olanlar bu şekilde. İyi bir üniversite tutturamayıp mezuna kalanlar bir bölüm kazanana ister istemez ailenin bu tavrına maruz kalıyor. Çalışmaya karar verenler mecburen bir alanları olmadığı için hizmet sektörüne giriyorlar. Genç ve tecrübesiz oldukları için de yaşlı ve kıdemli olanlar tarafından eziliyorlar. Alternatifleri olmadığından her şeyi ya alttan almak zorunda kalıyorlar ya da hemen pes ediyorlar. Ama en başında ona hayal satmak yerine kendi yetenekleri doğrultusunda bir yol gösterseler böyle bir şey yaşanmayacak.

Tavsiyem kendine iyi kötü bir iş bul ve bu sırada kendini geliştirmeye çalış. Bakarsın bir hayat sana başka bir yerden kapı açar.