İnsanlar neden, eşlerine müşterileri gibi davrananazlar?

Çocukkarda böyle değilmi? Şimdi diyelim ki ben sana misafirliğe geldim, elim boş gelmeyeyim diye memleketin meşhur bir şeyini getirdim. Sen buna sevinir, değer görmenin haxsını yaşarsın. Ancak aynı ürünü her gün, çok seviyor diye çocuğuma alırım ama senin gösterdiğin memnuniyeti göstermez, hatta "bunun daha pahalı olanları var çok kaliteli, gidiyor ucuzuna kaçıyorsun" diye tenkit eder. Bunun nedeni süreklilik, arada bu rutin bozulduğunda ancak yapılanın değeri anlaşılır. Bu taraftan bakarsak, Aylık, döngüsel biyolojik tatiller bile bir nimet aslında ama yinede su gibi bir durum, olmazsa yaşanılması çok zor ama her yerde var, fiyatı 3 lita. Halbuli susuzluktan ölmeye ramak kalsa, bir şişe suya, servetini verenler olur. Konuyu yine dollandırdım ama tamam öyle olmasın da, acık değer vermekte ve bunu belirtmekte fayda var. Sevgi ayan bulmak ister, anlaşılmak ister, gönülden gönüle akmak ister. Bu olmayınca da ölür.

Maşaallah nazar değmesin. Her yerde dimah kenaaağfirler var ortada, "keşke benim olsah" derler animallah.

Kardeş sen vefakârsın emmeh, takdir eden goca az.🙂

Maaşaallah muhabbetiniz daim olsun👍🙂