Babama karşı olan bu öfkem soğukluk sebebim normal değil mi? Biraz uzun ama okuyun dehşete düşeceksiniz?

Bu gibi insanların bu dünyada da ahirette de hali ne olur bilmiyorum. İlerde babama bakmayı, himaye altına almayı düşünmüyorum. Bana yaptıklarını geçtim anneme yaptıkları ona olan öfkemi daha da harlıyor.

Annemde kalça çıkığı var. Doğuştan gelen bişey. Dedemler zamanında doktora götürmemiş, şu an da bacaklarının hareketliliği kısıtlı..

Annem babamla evlenecekleri sıralar babam bunu duymuş, haberi varmış fakat daha hafif bişey sanıyomuş ameliyat geçirdiğini bilmiyormuş.

Evlendikleri günün gecesinde ne olduğunu tam olarak kavramış sanırım nasıl olduysa.. Annem düğünün ertesi günü uyanınca mutfakta, agzına kadar izmaritle dolu olan küllüğü görmüş, babam sabaha kadar uyumamış, sigara yakmış.. yüz yüze geldiklerinde babamın suratı bir karış, mahkeme duvarı gibi suratı varmış annemin yüzüne bakmıyomuş. Saatler sonra anneme dönüp " ailen beni kandırıp seni bu şekilde bana verdiler, benim başımı yaktılar, şu an seni kolundan tutup, annenin evine atsam haklıyım sabaha kadar düşündüm bunu, ama sonuçta senin suçun değil böyle olman" gibi laflar etmiş.. Yetmezmiş gibi el öpmeye gidildiği vakit de ne kendi ailesinin suratına bakmış ne de kaynanasıgilin.. Annem, bu hareketlere karşılık utanır, eksiklik hissedermiş.. Evlendiği günden beri anneme rahat huzur vermemiş, sürekli annemin bu yönünü başına kakıp, suratına vurmuş. "sen yarım insansın" demiş. Zamanında babaannem de bu yüzden annemi istememişler.. Her neyse..

Annem boşansa boşanamamış kendi ailesi zaten kabul edecek yapıda degıller, kendi çalışmak istese çalışamaz mecbur katlanmış.. Ama ben kendimi bildim bileli aralarında tartışma olsun ya da olmasın annemin bu yönünü hep yüzüne söyler, aşağılar, küçümser, kendine denk görmez ve kalbini kırmaktan asla çekinmez, gocunmaz.. Evlendikleri ilk günden itibaren ne aldatmadığı kalmış ne de psikolojik şiddet uygulamadıgı..

Yanımda çok kez söyledi anneme bu lafı " ben seni böyle aldım karı diye kabul ettim. Senin el ayak öpmen lazım, benim sayemde yuva kurdun çocuk sahibi oldun, yoksa seni kim alırdı?" gibi laflar ettiğini kendim duydum yüzlerce kez..

Evlendiklerinde evde bir halı dahi yokmuş yıllarca açlık çekmişler annem tüm fakirliğe ve bu ağır sözlere katlanmış..

Bunlar sadece anneme yaptıkları.. Bana yaptıklarını hiç hesaba katmıyorum daha 10 yaşımdayken bunun birçok çilesine, zulmüne katlandım.

Şimdi bana deyin hadi babadır saygını koru büyüttü yetiştirdi etrafında dört dön? Diyebilir misiniz? Herkes yaşadığını bilir. Saygı görmek istiyorsa saygı gösterecek, yaş hiç önemli değil. Yorumunuz nedir?