Hic mektup yazdınızmı?

Daha geçenlerde yazdım, almadı bile. Haklıydı ama, mektubu bırakırken o kadar gergindim ki muhtemelen korktu veya en başından yeteri kadar yakın hissetmemişti. Bu duruma üzülmüş olsam da beni daha da üzen şey ona olan sevgime bir beklentinin karışmış olduğunu fark etmemdi. Kabul edilme beklentisi olmadan sevmek lazım. Sevilmeyi beklemeden sevmeyi sevmek en güzeli. Reddedilince insan sevmekten vazgeçer mi...

O mektubu almamakla belki de en doğrusunu yaptı, bu tavrı ona olan saygımı arttırdı. Bir gün tanışır mıyız bilmem, pek de ümidim yok aslında. Yine de, sevmek güzel.

Bu hesabı da belki onu bulurum da yorumlarını okurum, kafa yapısını anlarım diye açmıştım ama bulamadım. Madem öyle, bu mektup postu da bu platformdaki veda postum olsun. Buradaki gençlere destek olmak çok keyifliydi.