Yurtdışında yaşama ihtimaliniz doğsa hemen şu dakika gider misiniz?

Ben her ne kasar gitmeyi çok istesem de gidemezdim. Bir asker olarak bu ülkenin tarihindeki şehitlerine çok şey borçluyuz diye düşünüyorum. Ahiret inancı olan bir insanım. Ben rahmetli olduğum zaman, diğer tarafta, Çanakkale şehitlerinden biri karşıma çıkıp dese ki bana: biz 15 yaşında cepheye gittik bu ülke için. O kadar imkânsızlıkların içinde ümidimizi yitirmedik, savaşmaya mücadele etmeye devam ettik. Siz kim oluyorsunuz da vaz geçebiliyorsunuz, biz siz bu memleketi bırakın diye mi şehit olduk, dese. Cevap veremem. Gidemememdeki en büyük sebep bu.

Ayrıca 3 tane yeğenim var ve amcaları olarak onlara güzel, yaşanabilir bir ülke bırakmak amcaları olarak görevlerimden biri.

Çok zor biliyorum. Memleketi öyle bir hâle soktular ki Türk olmakla gurur duyan ben, artık duyamıyorum. Kendi ülkem için hayatımı ortaya koyacak olan ben artık sadece para için çalışıyorum. Ama ben gidersem, sen gidersen, iyi, dürüst, adil, bilime ve sanata ağırlık veren, ülkesini ileriye taşıyacak insanlar giderse memleketi kim kurtaracak. Ben de gitmek istiyorum ama gidersem ben kurtulurum, kalırsam memleketim kurtulur. Hangisi daha önemli?

https://www.ngazete.com/iyilerle-kotulerin-savasi-1556yy.htm

Sanırım benim derdimi en iyi bu anlatıyor. Ben bu yazıda tarif edilen kötü insanların arasında olmak istemiyorum artik. Ekonomik sıkıntılarım da yok. Zamanında TL olarak borçlanmis ve ciddi bir gayrimenkul varlığım olduğu için de yaşanan enflasyon çok çok işime geliyor. Ama benim derdim ekonomik değil. En iyi arabalara binip en iyi evlerde oturuyorum. Ama İnsanlar. Çok yordular beni. Çünkü ben iyiyim be kötülerle savaşmaktan yoruldum. Ve niye ben bunlarla savaşarak ömrümü tüketiyorum? Neden her gün yüzlerce aslında olmaması gereken sorunlarla uğraşıyorum.

Daha çok yazardım da o bile yoruyor artık.

Yoksa havasından suyundan bir şikayetimiz yok memleketimde.