Anneme benzemekten çok korktuğum için çocuk sahibi olmak istemiyorum. Ne yapmalıyım?

Ben de çocuğumla ilgilenmek istiyorum onu hiç yalnız bırakmamak benim yaşadığım gibi tek başına kalsın istemiyorum bütün ömrümü onu mutlu etmek için yaşayabilirim tek korkum ona iyi bir anne olabillir miyim acaba diye düşünmek çünkü o şu anda bile çok seviyorum ama büyüdüğü sürede onu üzmekten çok korkuyorum bazı şeyler travma oluşturabiliyor onun bir yanının benim gibi eksik kalmasını istemiyorum benden çekinmeden yaşamasını istiyorum arkadaş gibi dertleşmesini istiyorum inşallah başarabilirim yazdığınız için çok teşekkür ederim

Başarabileceğine inanıyorum sadece sabırlı ve çok anlayışlı olman gereken bir süreç olacak kimse annesini babasını seçemiyor ailen ne yaşadı nasıl bir ailede büyüdü bilmiyorum ama aynı şeyi gördükleri için sana iyi davranmamışlar ve de onlar sana ne söylerse söylesin onların istediği gibi değil senin istediğin gibi davrandığın gibi sürecek bu hayat kimse kimsenin yarınını bilmez kimse falcı da değildir kötü duyguları olduğu için kötü hissettirecekler bundan önce sen bir anne olacaksın çocuğunu asla bir malınmış gibi davranma hep destek ol hayallerini küçümseme sorumluluk ver şefkat öğret hayvan sevdir onunla konuşurken küçük düşücem deme özür dile teşekkür et bir şeyi kirarsa bunun dünyanın sonu olmadığını öğret şiddet uzak olsun kötü sözler yoksa içine kapanır özgüveni düşer sonra bizim gibi düşünmesin 🥺 onu eğit bırak denesin elinden geleni yaptın de.. benim de güzel bir hayatım olmadı şimdi bile öyle ne güzel hayatına birini alman ne güzel ben kimseye güvenmiyorum biliyor musun benim de çok büyük korkularım var dedim ya kimse ailesini ve ağaran ruhunu değiştiremiyor bu hisler hep kalıyor ama iyi gelen bir şey varsa onuda tutmalı neyse lafı çok uzattım ne demek ya yakın hissettim yazmak istedim canını da sıkma ağzı olan konuşuyor...

Ben çocuğumun olmasını çok istiyorum hatta ona bugünden notlar yazıyorum bugünden onu ne kadar çok sevdiğimi söylediğim yazılarım var fakat korkuyorum yeteri kadar sevgimi hissettiremezsem onun derdini sıkıntısını hissedemezsem diye öncelikle yazdıklarınız için çok teşekkür ederim Beni ağlattınız eminimki sizde çok iyi bir anne olacaksınız hiç tanımadığınız birini bile derdini dinleyebiliyorsunuz sizin çocuğunuz asla yalnız kalmayacak benim ailem şiddete eğilimli üstüme yürüyüp dövmek gibi hatalar yaptı büyüdükten sonra buna izin vermedim bunun dışında pek çok travmatik durum yaşadım gerek psikolojik gerek şiddet ama en çok yaralayan psikolojik olanlardı de onları her ihtiyaç duyduğumda maddi manevi hiç yanına göremedim yani herkes için öyledir evet ama bir kız çocuğunun aileye daha çok ihtiyacı olduğunu düşünüyorum sonuçta sırtımızı yaslayabilecek bir duvara ihtiyacımız oluyor ne olursa olsun ailemiz var demek paha biçilemez olmalı hayattaki her şeyi tek başıma başarmaya çalıştım dediğim gibi maddi manevi hem kendimi yetiştirdim hem de kendi ihtiyaçlarımı gidermeye çalıştım şimdi kendi ayakların üstünde durmaya da çalışıyorum ama ben ne kadar mutlu olmak için çabalasam da beni üzmeyi daima başarabiliyorlar kendi çocuğuma iyi bir anne olup daima elimi omuzunda hissettirmek istiyorum yazdığınız için tekrar çok teşekkür ederim iyi ki varsınız hissettiğim kadarıyla sizde mükemmel bir anne olacaksınız 🥹