Geçmişte çok kafaya taktığınız ve üzerine gidip yendiğiniz şeyler oldu mu?

Neydi onlar? Kaygı hisseder miydin onları kafana takarken? Sonra neler oldu ne hissettin?

Doğru. Bende de vardı o kaygı ama bıraktım neyden zevk alıyorsam onu yapmaya çalışıyorum. Sırf parası için yazılım öğrenmeye çalışıyordum, beni mutlu etmiyordu bıraktım. Zevkli gelmiyordu bana. Ben de hissizlestim sonra başka şeylere yöneldim

Psikologun birini dinledim youtube dan enerjinizi işinize verin diyordu, uzun süre bir yere odaklanma, dikkatinizi toplama egzersizleri yapın diyordu, çok düşünen ben için bu biraz iyi geldi.

Hayatın amacı tamamen zevk almak üzerine kurulu. Artık bir anlam aramıyorum. Anlam arayışı da insanı hasta ediyor. Mesela aşk istiyorsun ulaştığın an yine mutsuz oluyorsun, biriyle sohbet etmek amacın oluyor sonra yine boşluğa düşüyorsun. Hayatın anlamı diye bir şey yok. Bunu okuduğumda ve bu tarz şeyleri dinleyince gerçekten biraz olsun rahatladim.

Ben mükemmelliyetci biriyim hala öyle yanlarim var ama mükemmel insan yok, her şeye gücüm de yetmez elden geldiğince sade yaşamaya çalışıyorum artık, paramı çok tutan biriydim gelecek kaygısı yüzünden, artık hiç acımıyorum 50-100 neyse çıkarıp veriyorum mendil satan yaşlı teyzelere falan.

Şu söz beni çok etkiliyor: gerçek acının ve trajedinin olduğu yerde kaygı yoktur, gerçek sevincin ve coşkunun olduğu yerde de.

Soruyu sorma nedenim aslında bilmek insana yetmiyor ben bu kadar şeyi okusam da bazı şeylerde başkalarından güç almak gerekiyor.

Senin ne tür korkuların var? Enerjini işine vermene engel olan ne?