Evet var.. Babamı hastahaneye kaldırmıştık yoğun bakıma alınmıştı. Ben yanına gittim, konuşmak için hafifçe doğruldu. Nasılsın baba dedim. Hafifçe gülümseyip, kafasını iyiyim anlamında salladı. O an konuşmak istedi, kurumuş dudaklarıyla.. Konuşturmadım, yorma kendini buradan çıkacaksın dedim. Hayır anlamında, kafasını salladı gözünden bir damla yaş aktı. Hani o an gülümseyip, dudaklarınısı ısırırsınız ağlamamak için öyle bir hale büründüm. Tek takılı kaldığım konu budur, tek keşkem budur. Konuşsa ne söyleyecekti, neleri dile getirecekti. Bu hayatta pişmanlıklarınız olsun, keşkelerinize takılı kalırsınız onlar muamma olarak kalır. Pişmanlıklarınız tecrübe olur sizlere. Hayat aklınızda ki düşüncelerden de güzeldir, içinizde varedip yok saydığınız duygulardan da.. Hayat bir kelebeğin kanat deseninde, yağmur damlasının toprağa çarptığı anda, bir kuşun annelik iç güdüsünde, bir denizin kokusunda gizlidir. Hiç bir şeyi ertelemeyin yüreğinizde ki güzel sözler dilinize elçi olamadıktan sonra keşkelerinizle sadece başkalarını suçlamış olursunuz..
Bir dönem çok takılı kalıyordum. Yapmadığım hareketler, söylemediğim sözler ve atmadım adımlar yüzünden kendimi suçlayıp duruyordum. Fakat belli bir süre sonra bunların bana bir faydası olmadığını öğrendim. Artık takmıyorum, takılmıyorum. Geçmiş geçmişte kalmış mantığı ile hareket ediyorum. Önemli olan bugün, yarın ve gelecek günler. Geçmişte yaşadığım şeyler adına o günler mahvolmasını istemem. Bir şekilde durumu atlatıp önüme bakmak isterim. Tabi yaşanan olayların önem boyutu da burada dikkate alınması gerekiyor.
Geçmişe takılı kalmam, olumlu olumsuz ne yaşadıysam hepsi birer tecrübe kazandırdı. arkaya bakarak yürüyen insan, önündeki taşa takılıp düşer. O yüzden geçmiş geçmişte kalmalı. Elbette geçmiş geleceğimize ışık tutar, ama bu demek değildir ki takılı kalalım üzülelim.
Geçmişte ne yaptıysam, o an onu yapmak istemişimdir ya da yapmak zorunda kalmışımdır. Sonuçları kötü olmuşsa keşke demem. Olacağı varmış olmuş, yaşanacağı varmış yaşanmış. Kendimi geçmişe esir edip kendime zulüm edecek kadar acımasız bir insan değilim.😄
Hayır bütün geçmişimi sildim attım hiçbir şeyi kafaya takmamaya karar verdim geçmişte takılı kalırsak eğer önümüze bakamayız önümüzü göremeyiz geçmişi bir kenara atıp önümüze Işık tutacak insanlarla birlikte olup o şekilde daha emin adımlar atmaya çalışmalıyız geçmiş geçmişte kalmıştır yeterli gereken tecrübeyi aldıktan sonra olgunluğa eriştikten sonra daha dikkatli adımlar atarak şuana odaklanarak anı yaşayarak bence hayatımızı güzelleştirebiliriz geçmişte takılı kalırsak hayat aslında daha güç olur hayattan zevk almalıyız benim şahsen yok ve ben çok mutluyum.
Geçmişi geçmişte bırakıp bugüne odaklanmaya, bugünü yaşamaya, pozitif düşünüp pozitif yaşamaya azami gayreti sarf eden birisiyim. Ancak şu da bir gerçek ki geçmişte özellikle de çocukluk yıllarımda yaşadığım çok ağır olaylar üzerinden 30-40 yıl geçmiş olmasına rağmen zaman zaman aklıma geldiğinde kısa süreler içinde gelip geçse de yüreğim burkulur, acılarım tazelenir. Bundan kaçabilmek pek mümkün değil galiba.
Öyle bir konu yok. Geçmişe takılı kalmam. Hayat devam ediyor ve geçmişi dönerek geleceğe doğru adımlarla yürüyemem. Olmuş ve ölmüşe zaten çare yok, takılı kalsam ne olacak? O yüzden geçmişe bir sünger çekip önüme bakarım. Ve her zaman şu mantıkla düşünürüm; o zaman yaptığım şeyin doğru olduğuna inanıyordum, yanlış olsaydı zaten yapmazdım. Zamanında doğrunun o olduğuna inandığım bir şey için suçluluk hissetmem.
Öyle tamamen "geçmiş geçmişte kaldı" rahatlığına sahip değilim fakat tamamen geçmişte de takılı değilim. Var tabii ki neden yaptığımı sorguladığım şeyler fakat bunların bir şekilde beni bir yola çıkarttığını da düşünüyorum aynı zamanda. Sadece bazen elimde olmaksızın canımı sıkan düşünceler yerleşiyor kafama ya da hala kapanmayan yaralarım mevcut fakat tamamen zamana bıraktım her şeyi. Hiçbir şeyin çok üstünde durmamaya çalışıyorum çünkü durursam işin içinden çıkabileceğimi düşünmüyorum. Oldu çünkü olması gerekiyormuş benim şu anki düşüncelerime sahip olabilmem için, çok ötesi yok... b
Pek fazla takılmam aslında.. Geçmişte onları yapmasam, bugün böyle bir ben olmazdı diye düşünüyorum.
İnsanı olgunlaştıran şey yaşadıkları ama iyi ama kötü, mühim olan doğruyu çok sapıtmadan bulabilmek.. Elbette hatalar olabilir , yanılgılar olabilir ama bunlara takılmak yerine aynı ya da benzeri bir konuda o yanılgıya tekrar düşmemek için ders almalı.. Hele ki pişmanlık, hüzün ve keder varsa.. Bunları sürekli olarak düşünmek gerçekten İnsanı buhrana sürükler, hhuzursuz mutsuz eder.. Bu yüzden çokta takılmamak lazım..😊
Geçmişle yaşamamaya çalışıyorum her zaman. Benim psikolojim için bu daha sağlıklı. Ama olumsuz olmayan, olumlu da olmayan bazı bir kaç olay ve durumlara takılı kaldığım oluyor zaman zaman. O günleri düşününce, 'şurda şu kişiyle şunu yapmıştım, şöyle bir şey olmuştu, neden öyle olmuştu acaba?' gibi düşünceler olabiliyor.
Ama genel olarak cevap vermem gerekirse pek takılı kalmıyorum. Ben daha çok şu ana ve geleceğe takılı durumdayım. Yani ne oluyor, ne olacak, ne yapacağım gibi düşünceler daha çok zihnimde yer ediniyor. Aslında bu da pek iyi bir şey değil.
Geçmişim hep aklımda ki. Bununla yaşamak zor. İyi kötü hiç unutamıyorum. En kötüsü duyduğum bir şarkıda, gittiğim bir yerde, aldığım bir kokuda hatırlıyorum herşeyi.
Geçmiş de insanın bir parçası, kurtulmak ne mümkün.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
var keşke evlenmeseydim evlendikten sonra hayatımın aşkını ruh eşimi buldum. nerden bilebilirdim ki bi gün ansızın karşılaşcaamı oysaki herşeyden umudumu kesmiştim artık içinde bulunduğum poktan durumu kabullenmiştim
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
O son konuşmamız da ne varsa anlatacaktım benden bi b*k olmaz kaç yıl oldu hâla aklımdan çıkmıyor
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
1 2 dakika üzerine düşünüyorum sonra boşveriyorum🤦🏼♀️