Hiçbir şeyi aşamadım?

Neredeyse hiçbiri problem sayılmayacak, çoğu günlük hayattaki basit pek çok saçma şeylerin birikimi ancak genel olarak artık yapamamamın sebepleri. Bir ay sonrq 19 olucam. çocukça veya ergence hisler olmasını çok dilerdim ama olmadıklarını biliyorum. uzun süredir düşünüyorum hayatıma son vermek mantıklı geliyor. 18 yaşındayım adamakıllı oturup derdimi anlatabileceğim tek bir dostum yok. Burada böyle boş yapıyorum. Annem keşke beni insan olarak görseydi. Keşke babamla oturup iki kelam edebilseydim. Acitasyon gibi duruyor çünkü öyle. Kimsenin benim kadar yalnız olmadigina eminim.
Çok klişe ama annemin beni anlamasını bir kez olsun adam gibi oturup dinlemesini çok isterdim.
Ne dediğimi bende pek bilmiyorum kafam güzel galiba. Az önce yine tartıştık sebebi de kardeşimin bana vurması yine de annem gelip tipime tükürdü çünkü kardeşimi uyarmak yerine desteklemesi beni delirtti artık bunları takmak istemiyorum ancak insan kendine engel olamıyor. Onun beni sevmesini veya insan gibi davranmasını sağlamanın bir yolu olsaydı denemeyi göze alırdım.