Babamin ekonomik siddetinden yoruldum? Çalışmak zor mu?

Atama bekliyorum ama biraz muallakta. Hem gelebilir hem gelmeyebilir. Ama gelmezse artik ne yapacagimi bilmiyorum. Kadinlarin neden calismak ve kendi paralarini kazanmak istedigini anliyorum.

Mesele calismak degil. Kadinin yuku zaten agir, ev isleri cocuk zaten agirken bir de ustune calisip para kazanmak daha agir ama erkek ekonomik siddet uyguluyorsa baska ne yapacaksin ki? Kadinlar calismaya erkekler yuzunden mecbur kaliyorlar.

Simdi benim atamam olmazsa ne yapacagim. Babam anneme, bize pek para vermiyor. Anneme aylik bir miktar para veriyor o da ihtiyaclarini karsilasin diye degil. Evin alisverisini yapsin diye. Daha da vermiyor. Kadin yillardir kendine bir sey almadı. Benim eski telefonumu kullaniyor, kadinin hic sifir telefonu falan da olmadi.

Bana bir miktar para veriyor. 700 lira falan o da yetmiyor. Bu paraya mont falan alamiyorsunuz bu zamanda. Harcliklarimi biriktirip öyle bir seyler aliyorum kendime. Yoksa yok daha da vermiyor. Gidip istedigimde para yok, zaten veriyorum diyor. Kendi telefonumun paketini falanda o verdigi harcliktan veriyorum.

Artik çalışsam mı bilmiyorum. Calisan arkadaslarim var garson, satis danismani, kasiyer vs olarak, cok zor olduklarini soylediler. Benimde bir rahatsizligim var, oyle uzun sureler ayakta kalamiyorum. Zaten bu zamana kadar saglik sebebiyle gidip çalışmadım.

Ama artik şart gibi bir sey oldu hasta da olsam yapacak bir seyim yok gibi. Bir baba, bir koca boyle ekonomik siddet uygularsa yapacak baska bir sey yok.

Yani kadinlar calismaya, milletin agiz kokusunu, patronun egosunu cekmeye merakli degil. Eskiden beri kadinlar boyle ekonomik siddet gordugu icin bugun kendi kizlarina oku atan, paran olsun, kimseye muhtac olma diye yetistirdiler kizlarini. Gerçekten de haklilar yani. O kadar istiyorum ki kendi maasim olsun ve şu evden gideyim, babama artik eyvallahım olmasin istiyorum.