Babam beni asla takdir etmiyor, özel günlerimi dahi kutlamıyor. Ne yapmalıyım?

Bugün avukatlar günü ve annem halam babaannem kutlarken babam bana basit bir kutlu olsun mesajı dahi atmamış. Geçen yıl resmen zorla kutlatmıştım. Anneme galiba babamın umrunda değil yazıyorum seni kızdırmak için yapıyor alış baban böyle diyor bana.. senelerdir seni kızdırmak eğlenceli diye diye sadece beni kırmaktan ve babalığın getirdiklerinden kaçmaktan başka bir b*k yapmadı. Asla beni takdir etmez, önce başka bölüm kazandım hiçbir şey sormadı bu bölümden bir şey olamazsın hukuk kazan bilmem ne dedi psikolojik baskı yaptı ne dersin var ne istiyorsun hiçbir desteği olmadı sonra hukuk kazandım “iyi, olması gereken” dedi. Hatta diyor ki bunda onun etkisi varmış en çok, ona kendimi kanıtlamak için yapmışım. Ya kazanamamış olsaydım peki, ömrüm boyunca destek olmadığını mı hissettirecekti? Şu anda da hukuk okuyorum ama bir avukatlar günümü dahi kutlamıyor. Diyeceksiniz buna muhtaç mısın.. haklısınız olmamalıyım ama insan kendisini yapan kişinin basit bi takdiri dahi çok görmesinden ve boktan bahanelere sığınmasından nefret ediyor. Gerçekten onun duygusal olarak bana bu kadar yetersiz ve hiç gibi hissettirmesinden çok sıkıldım. Babamı gerçekten sevmiyorum. Sevmediğim halde iletişim kurmak zorunda olmak yeterince zor. Yaptığının hata olduğunu anlamasını çok istiyorum ama konuşmaktan anlayan biri de değil, çok öfkeli ve kalp kıran biri. Beni bu kadar üzüp üzüp ona iyi evlat gibi davranmak istemiyorum. Bu adama karşı tavırlarım nasıl olmalı, bu durumdan nasıl kendimi kurtarırım sizce?