Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum, bana bir yol gösterir misiniz?

Benim hayatım karman çorman. Evli bir çiftin tek çocuğu olarak dünyaya geldim ve ben iki aylıkken ayrılmaları ile birlikte büyükanneme büyütülmek üzere teslim edildim. 7 yaşıma kadar öz annemi görmeden büyümek zorunda kaldım. Bu süreçte anneannemi annem gibi görüp ona anne dedim. Anneler gününde ona şiir yazdım, ona çiçekler verdim. 7 yaşında annemin üvey babamla nikahlanmasına şahit oldum. Bu benim için garipti açıkçası çünkü çoğu kişi annesinin nikahlanmasına şahit olmuyor. Annem ve üvey babamla birlikte oturmaya başlayınca iş hayatına da başlamak zorunda kaldım. Sabah kalkıp okul saatine kadar çalışıyordum, okuldan sonra çıkıp iş yerine gidip çalışıyordum. Tüm hayatım çalışmakla geçti. Bu yüzden tek sosyal çevrem okul içerisinde ve online ortamda olandı. Arkadaşlarımı hep bu yollarla edindim, tek başıma hiç bir kafeye gidip oturmadım veya mahallemdeki çocuklarla çıkıp oyunlar oynamadım. Şu anda 19 yaşındayım, önceki senelere göre dış görünüşüm gayet güzel. Kalıplı yakışıklı biriyim ama insanlar tarafından hep ön yargıyla karşılanıyorum. Biraz kilolu oldugumdan ve inancımdan dolayı. Kendime gördüğüm birtakım sorunlar var. İlk olarak çok fedakarlık yapıyorum. Bana zarar geleceğini bile bile etrafımdaki her insana yardım ediyorum. İkinci olarak insanların yaptığı hareketlerden çok çabuk etkileniyorum. Birisinin benim için bir şey yapması bile kafamın karışmasına neden oluyor. Eğer bu bir kız ise daha da karmaşık bir hal alıyor. O kişiye karşı neler hissedeğime karar veremiyorum, bu benim kafamın karışmasına ve doğru düşünemememe neden oluyor. Bir ay öncesine kadar bir ilişkim vardı, 2 aydır beraberdik ama bana gerekli değeri vermediğini gördüm ve bana zarar vereceğini bildiğim için ilişkimi kesmek zorunda kaldım. İlişkimden ayrıldığımda yakın sayılabilir bir kız arkadaşım ile içli dışlı olduk. Düşüncelerimiz aynıydı, birbirimizi anlıyorduk. Yaklaşık 1 saat önce üstü kapalı bir şekilde o kıza karşı bir şeyler hissetmeye başladığımı belirttim. Açık konuşmak gerekirse o kıza sempati duyduğumu ama bu sempatiyi nasıl yönlendirmem gerektiğini bilmediğimi söyledim. Biraz üsteleyip bana bu sempatinin ne olduğunu sordu ama onu kaybetmekten korktuğumdan dolayı söylemek istemediğimi söyledim. Sanırım ona karşı bir şeyler hissetmeye başladığımı anladı ve "Ben sana nasıl geliyorsam sen de öyle gel." dedi.

Daha önce bir kız tarafından gerçek anlamda sevilmedim. Gerçek anlamda bir iltifat almadım. Bu yüzden kızlara nasıl bir şekilde yaklaşacağımı pek bilmiyorum. Eğlenceli birisiyim, etrafımdaki insanları güldürebiliyorum. Ama içimde hep bi karartı bir yalnızlık var. İçime ağlayıp dışarıya gülücükler saçıyorum kısacası. Sürekli bir depresif hal içerisindeyim ve ne yapmalıyım gerçekten bilmiyorum. Sürekli çalıştığımdan dolayı aşırı derecede yorgunum ve dinlenemiyorum. Sosyal çevremi geliştiremiyorum, arkadaşlarıma bakıyorum hepsinin çok güzel arkadaşlıkları ve ilişkileri var. Hayatta tek olmaktan korkuyorum.